Пер тариқат гуяд : худоё ба шинохти ту зиндагонӣам ба нусрати ту шодоними бкромти ту нозоним , ба иззати ту ъзизоним , худовандо мо ки ба ту зиндаем ҳаргиз кӣ мейрем ? мо ки бтў шодмонем кӣ андӯҳгин шавем ? мо ки ба ту нозоним чун битў ба сари ореми мо ки ба тўъзизими ҳаргиз чун залил шавем ? илоҳӣ чаҳ ғам дорад ӯ ки туро дорад кро шояд ӯ ки туро нишоед ? озоди он нафас ки ба ёди ту ёзону ободи он дил ки ба меҳри ту нозону шоди он кас ки бо ту дар паймон аст

پیر طریقت گوید: خدایا به شناخت تو زندگانیم به نصرت تو شادانیم بکرامت تو نازانیم، به عزت تو عزیزانیم، خداوندا ما که به تو زنده ایم هرگز کی میریم؟ ما که بتو شادمانیم کی اندوهگین شویم؟ ما که به تو نازانیم چون بیتو به سر آریم ما که به توعزیزیم هرگز چون ذلیل شویم؟ الهی چه غم دارد او که تو را دارد کرا شاید او که تو را نشاید؟ آزاد آن نفس که به یاد تو یازان و آباد آن دل که به مهر تو نازان و شاد آن کس که با تو در پیمان است

Қавмӣ байнем ба ин ҷаҳон аз ӯ машғӯли қавмии бони ҷаҳон аз ӯ машғӯлу қавмӣ аз ҳар ду ҷаҳон ба ваии машғӯли гӯш фаро дошта то насими саодат аз ҷониби қурбат кӣ дамад ?у офтоби васлат аз бурҷи аноят кӣ тобад ? ба забони бихўдӣу бҳкми орзӯмандии мизорнд ва мегӯйанд : кримои муштоқи ту бе ту зиндагонӣ чун гузорад ?у орзӯманд ба ту аз дасти дӯстии ту як канор хӯн дораду бзбон ҳол гуяд :

قومی بینیم به این جهان از او مشغول قومی بآن جهان از او مشغول و قومی از هر دو جهان به وی مشغول گوش فرا داشته تا نسیم سعادت از جانب قربت کی دمد؟ و آفتاب وصلت از برج عنایت کی تابد؟ به زبان بیخودی و بحکم آرزومندی میزارند و می گویند: کریما مشتاق تو بی تو زندگانی چون گذارد؟ و آرزومند به تو از دست دوستی تو یک کنار خون دارد و بزبان حال گوید: