Пер тариқат гуяд : ман чаҳ донистам ки модари шодӣ ранҷаст ва дар зери нокомии ҳазор ганҷи ман чаҳ донистам ки орзӯ бурид висоласт ва дар соя абр ҳастӣ навмидии маҳол ? ман чаҳ донистам ки худованди чунон банда навозасту дӯстонро бар ӯ чунин нозаст ? ман чаҳ донистам ки ман меҷӯям миён рӯҳасту ъзи висоли ту марои футуҳ ?

پیر طریقت گوید: من چه دانستم که مادر شادی رنج است و در زیر ناکامی هزار گنج من چه دانستم که آرزو برید وصال است و در سایه ابر هستی نومیدی محال؟ من چه دانستم که خداوند چنان بنده نواز است و دوستان را بر او چنین ناز است؟ من چه دانستم که من می جویم میان روح است و عز وصال تو مرا فتوح؟