Пер тариқат гуяд : зикр на ҳама онаст ки бар забони дории зикр ҳақиқӣ онаст ки дар миёни ҷони дории тавҳид на ҳама онаст ки ӯро ягонаи донеи тавҳид ҳақиқӣ онаст ки ӯро ягона бошӣ ва аз ғайр ӯ бегонаи худоё ҳар ки туро ҷӯяд ӯро ба нақди растхезӣ бояд ё ба теғи нокомӣ ӯро хӯни резӣ бояд ; ҳар ки қасд ту кунад рӯзаш чунинаст ё баҳраи дарвеши худ чунин аст

پیر طریقت گوید: ذکر نه همه آنست که بر زبان داری ذکر حقیقی آنست که در میان جان داری توحید نه همه آنست که او را یگانه دانی توحید حقیقی آنست که او را یگانه باشی و از غیر او بیگانه خدایا هر که تو را جوید او را به نقد رستخیزی باید یا به تیغ ناکامی او را خون ریزی باید؛ هر که قصد تو کند روزش چنین است یا بهره درویش خود چنین است

Худоёи ҳамагон дар фироқ месӯзанду дӯстдор дар дидор чун дӯсти дидаи вргшти дўсторро бошкибоӣӣ чаҳ кор ?

خدایا همگان در فراق می سوزند و دوستدار در دیدار چون دوست دیده ورگشت دوستار را باشکیبائی چه کار؟