Аз пери тариқати маънӣ иродат пурседанд гуфт нафасӣаст миёни илму вақт дар ноҳияи ноз дар маҳаллаи дӯстӣ дар сарои нестӣ ки чаҳор ҳад дорад яке бо ошуфтагони дайгарӣ бо ғарибони сеюмӣ бо бедилони чаҳорум бо муштоқонаст онгоҳ гуфт эй меҳрбони фарёди рас , азизи онкас ки бо ту як нафас Эй ёфта вёФтнӣ аз мурӣд чаҳ нишон диҳанд ҷуз бе хештании ҳамаи халқро меҳнат аз даврӣасту мурӣдро аз наздикии ҳамаро тишнагӣ аз ноёфт обу мурӣдро аз сиробӣ илоҳӣ ёфта меҷӯям бодидаи врмигўим чаҳ ҷӯям ки дорам ? ки байнам чаҳ гӯям ? шефтаи ин ҷуст ва ҷӯям гирифтор ин гуфт вгўим !
از پیر طریقت معنی ارادت پرسیدند گفت نفسی است میان علم و وقت در ناحیه ناز در محله دوستی در سرای نیستی که چهار حد دارد یکی با آشفتگان دیگری با غریبان سومی با بیدلان چهارم با مشتاقان است آنگاه گفت ای مهربان فریاد رس، عزیز آنکس که با تو یک نفس ای یافته ویافتنی از مرید چه نشان دهند جز بی خویشتنی همه خلق را محنت از دوری است و مرید را از نزدیکی همه را تشنگی از نایافت آب و مرید را از سیرآبی الهی یافته می جویم بادیده ورمیگویم چه جویم که دارم؟ که بینم چه گویم؟ شیفته این جست و جویم گرفتار این گفت وگویم!
То ҷон дорам ғами туро ғмхўорм
تا جان دارم غم تو را غمخوارم
Бе ҷони ғами ишқи ту бкси нспорм
بی جان غم عشق تو بکس نسپارم
Илоҳии онкии туро ба саноеъи шинохт бар сабаб мавқуфаст ва бо восита роҳ дораду онкии туро ба сифоти шинохт дар хабари маҳбӯс ва маҳсӯраст ва ӯ ки туро ба ишорати шинохти суҳбатро матлӯбаст ӯ ки рабӯдаи тўост аз худ маъсӯм аст
الهی آنکه تو را به صنایع شناخت بر سبب موقوف است و با واسطه راه دارد و آنکه تو را به صفات شناخت در خبر محبوس و محصور است و او که تو را به اشارت شناخت صحبت را مطلوب است او که ربوده تواست از خود معصوم است
Бар убудийят он ниҳанд ки бартобад донистани ғайб ҳама барнатобаду натавонади бали баъзе чизе ва баъзе чизе на ки ҳамаро худо донаду бас ки фармуд аҳадӣ бар ғайб ӯ огоҳ намешавад ҷуз касеро ки худ баргузинад Фолқи алосбоҳ яъне шикофандаи дилҳо ба рўшноӣии ғайбҳоу ошкорокунанда розҳо бо ёдоварии нкўӣиҳо ва рӯйдодҳо ва хабарҳо
بر عبودیت آن نهند که برتابد دانستن غیب همه برنتابد و نتواند بل بعضی چیزی و بعضی چیزی نه که همه را خدا داند و بس که فرمود احدی بر غیب او آگاه نمی شود جز کسی را که خود برگزیند فالق الاصباح یعنی شکافنده دلها به روشنائی غیبها و آشکارا کننده رازها با یادآوری نکوئیها و رویدادها و خبرها