Пер тариқат гуяд : ин ояи лотдркаҳи алобсору ҳўи идрки алобсори сиёсати қадим бӯдан сифатаст ки аз саҳроӣ бе ниёзии ҷалоли худ бар сокинони роҳ ҷилва мекунад ва мегуяд моро дидаҳои Фоӣӣ ва ақлҳои нотавонӣ дар наёбаду ақли оқилонро дар зоту сифоти мо паймонае на ваҳму фаҳм аз мо чаҳ нишон диҳад ки маншури сифоти мо лӣси кмслаҳи шайъи васфи ҷабарути молами излу ло изоласт сифати ҳудусро бо ҷалоли қадам чаҳ кор ? ( Фоътбрў Аё аввалии алобсор ) агар на офтоби ҷалол (у ҳўи идрки алобсор ) аз вилояти латифу хабир бар шумо тофтӣ ъўосФ ( лотдркаҳи алобсор ) ва моро зи ҷони шумо даровардӣ ва ба ктми адами бозбрдии локини ҷли ҷалола ба лутфи маърӯф ва ба бандаи навозии мавсуф ба фазли худ пазирндаи ҳамаи парастандагон ва ба карами худ созандаи кори бандагон дар ду ҷаҳон

پیر طریقت گوید: این آیه لاتدرکه الابصار و هو یدرک الابصار سیاست قدیم بودن صفت است که از صحرای بی نیازی جلال خود بر ساکنان راه جلوه می کند و می گوید ما را دیده های فائی و عقلهای ناتوانی در نیابد و عقل عاقلان را در ذات و صفات ما پیمانه ای نه وهم و فهم از ما چه نشان دهد که منشور صفات ما لیس کمثله شی وصف جبروت مالم یزل و لا یزال است صفت حدوث را با جلال قدم چه کار؟ (فاعتبرو ایا اولی الابصار) اگر نه آفتاب جلال (و هو یدرک الابصار) از ولایت لطیف و خبیر بر شما تافتی عواصف (لاتدرکه الابصار) و ما را ز جان شما درآوردی و به کتم عدم بازبردی لکن جل جلاله به لطف معروف و به بنده نوازی موصوف به فضل خود پذیرنده همه پرستندگان و به کرم خود سازنده کار بندگان در دو جهان

Илоҳии ту мавҷӯди орифонеи орзӯии дили муштоқонеи ёдовари забони маддоҳоне чунат нахонам ки ниўшндаҳи овози доъёнӣ ? чунат нстоим ки шодкунанда дили бандагонӣ ? чунат надонам ки зини ҷаҳонӣ ? чунат дӯст надорам ки айши ҷонӣ ?

الهی تو موجود عارفانی آرزوی دل مشتاقانی یادآور زبان مداحانی چونت نخوانم که نیوشنده آواز داعیانی؟ چونت نستایم که شاد کننده دل بندگانی؟ چونت ندانم که زین جهانی؟ چونت دوست ندارم که عیش جانی؟

Муҷоҳидони роҳи худо аҳл риёзатанд хӯрокашони хашини либосашони хашину онкас ки ба маърифат худованд расед ҳар чизеи бзоӣқаҳ ӯ латиф аст

مجاهدان راه خدا اهل ریاضتند خوراکشان خشن لباسشان خشن و آنکس که به معرفت خداوند رسید هر چیزی بذائقه او لطیف است