Пер тариқат гуяд : оҳ аз қисматӣ ки пеши азмни рафта , фиғон аз гуфторӣ ки худ роӣӣ гуфта , чаҳ суд ар шоди бум ё ошуфта ? тарсон аз онам ки қодири мутаъол дар азал чаҳ гуфта

پیر طریقت گوید: آه از قسمتی که پیش ازمن رفته،فغان از گفتاری که خود رائی گفته،چه سود ار شاد بوم یا آشفته؟ ترسان از آنم که قادر متعال در ازل چه گفته

Мунофиқон ки дар зери ҳдму фишори адли афтоданди хештанро худ писандиданд вники номӣ брхўд ниҳоданду мухлисону саҳобаи расӯли худоро сФҳоءи хонданди худованд ба карами худ ниёбати бдошти воишонро ҷавоб гуфт ки сафеҳон на эшонанд оре ҳар ки хештанро набӯд хдоўиро буд ҳар кас фармон бурдор хдоисти худо ба ӯ пайваст

منافقان که در زیر هدم و فشار عدل افتادند خویشتن را خود پسندیدند ونیک نامی برخود نهادند و مخلصان و صحابه رسول خدا را سفهاء خواندند خداوند به کرم خود نیابت بداشت وایشانرا جواب گفت که سفیهان نه ایشانند آری هر که خویشتن را نبود خداوی را بود هر کس فرمان بردار خدایست خدا به او پیوست

Худованди Муҳамади рогФти ту дӯсти моӣии писандидаи моӣии туро чаҳ зиён ки эшон туро на писанданд туро он бояд ки миннат ба писандам

خداوند محمد راگفت تو دوست مائی پسندیده مائی تو را چه زیان که ایشان تو را نه پسندند تو را آن باید که منت به پسندم

Дӯсти дӯсти писанд бояд на шаҳри писанд

دوست دوست پسند باید نه شهر پسند