Пер тариқат гуяд : худоёи баҳри сифат ки ҳастам бар хости ту мавқуфам ба ҳар ном ки маро хонанд ба бандагии ту маърӯфам , то ҷон дорам рахт аз ин кӯй барнадорам ҳар кас ки тўони аўӣии биҳишт ӯро бандааст ва он кас ки ту дар зиндагонӣ ӯ ҳастӣ зинда ҷовидаст , худовандо гуфтори ту роҳат диласту дидори ту зиндагии ҷон , забон ба ёд ту нозаду дил ба меҳри вҷон ба аён

پیر طریقت گوید: خدایا بهر صفت که هستم بر خواست تو موقوفم به هر نام که مرا خوانند به بندگی تو معروفم، تا جان دارم رخت از این کوی برندارم هر کس که توآن اوئی بهشت او را بنده است و آن کس که تو در زندگانی او هستی زنده جاوید است، خداوندا گفتار تو راحت دل است و دیدار تو زندگی جان، زبان به یاد تو نازد و دل به مهر وجان به عیان

Худоё агар ту фазл кунӣ дигарон чаҳ дод ва чаҳ бедод ва агар ту адл кунӣ фазли дигарон чун бод , худовандо ончии ман аз ту дидам ду гетӣ биорояд шигифти онкии ҷони ман аз ту наме осоед

خدایا اگر تو فضل کنی دیگران چه داد و چه بیداد و اگر تو عدل کنی فضل دیگران چون باد، خداوندا آنچه من از تو دیدم دو گیتی بیاراید شگفت آنکه جان من از تو نمی آساید

Илоҳӣ чанд ниҳон бошӣ вчнди пайдо ? ки дилами ҳайрони гашту ҷони шайдо , то кӣ дар иститору таҷаллӣ ? кӣ буд он таҷаллии ҷовдонӣ ? худоё чанд хуонеу ронӣ ? бгдохтм дар орзӯии рӯзӣ ки дар онрўзи ту Монӣ то кӣ афканӣ ва баргирӣ ? ин чаҳ ваъдааст бад-ӣни дарозӣу бад-ӣни дерӣ ?

الهی چند نهان باشی وچند پیدا؟ که دلم حیران گشت و جان شیدا، تا کی در استتار و تجلی؟ کی بود آن تجلی جاودانی؟ خدایا چند خوانی و رانی؟ بگداختم در آرزوی روزی که در آنروز تو مانی تا کی افکنی و برگیری؟ این چه وعده است بدین درازی و بدین دیری؟

Илоҳӣ ин бӯда вҳст ва бӯданӣ , ман ба қадару шаъни тўнодонму сазои туро натавонам дар бечорагии худ гардонам , рӯзи буруз бар зиёнам чун манӣ чун буд ? чунонам ! аз нигаристан дар торикӣ ба фиғонам ки худ бар ҳеҷ чиз ҳаст мо надонам чашм бар рӯй дорам ки тӯмонӣ ва ман нмонм , чун ман кист ? ар он рӯз ба бубинем агар ба байнем бҷони фидои онам

الهی این بوده وهست و بودنی، من به قدر و شأن تونادانم و سزای تو را نتوانم در بیچارگی خود گردانم، روز بروز بر زیانم چون منی چون بود؟ چنانم! از نگریستن در تاریکی به فغانم که خود بر هیچ چیز هست ما ندانم چشم بر روی دارم که تومانی و من نمانم، چون من کیست؟ ار آن روز به ببینیم اگر به بینیم بجان فدای آنم