Пер тариқат гуяд : рӯзгорӣ ӯро май ҷустами худро миёФтм акнӯн худро меҷӯям ӯро меёбам эй ҳуҷҷатро ёду инсро ёдгор чун ҳозирии ин ҷустани бачаи кор ? худоё ёфта меҷӯям бо дида вар мегӯям ки дорам чаҳ ҷӯям ? ки май байнам чаҳ гӯям ? шефтаи ин ҷуст ва ҷӯям гирифтор ин гуфт ва гӯям , эй пеш аз ҳар рӯзу ҷудо аз ҳар каси маро дар ин сӯзи ҳазор мутриб на бас

پیر طریقت گوید: روزگاری او را می جستم خود را مییافتم اکنون خود را می جویم او را می یابم ای حجت را یاد و انس را یادگار چون حاضری این جستن بچه کار؟ خدایا یافته می جویم با دیده ور میگویم که دارم چه جویم؟ که می بینم چه گویم؟ شیفته این جست و جویم گرفتار این گفت و گویم، ای پیش از هر روز و جدا از هر کس مرا در این سوز هزار مطرب نه بس

Илоҳӣ ба анояти азалии тухм ҳидоят коштӣ ба рисолати паямбарон об додӣ , ба ёрӣу тавфиқи прўрдӣ ба назари худ бабор оварадӣ худовандо сазад ки акнӯн сумуми қаҳр аз он бози дорӣу куштаи анояти азалиро ба риояти абадӣ мадад кунӣ

الهی به عنایت ازلی تخم هدایت کاشتی به رسالت پیمبران آب دادی، به یاری و توفیق پروردی به نظر خود ببار آوردی خداوندا سزد که اکنون سموم قهر از آن باز داری و کشته عنایت ازلی را به رعایت ابدی مدد کنی

Илоҳӣ гоҳ гӯям ки дар ихтиёри девам , аз пас пӯшиш ( торикӣ ) байнами боз ногоҳ нурӣ то бад ки ҷумлаи башарият дар ҷанби он нопадид буд , олҳо чун айн ҳануз мунтазир аёнаст ин балоӣ дил чист ?

الهی گاه گویم که در اختیار دیوم، از پس پوشش (تاریکی) بینم باز ناگاه نوری تا بد که جمله بشریت در جنب آن ناپدید بود، آلها چون عین هنوز منتظر عیان است این بلای دل چیست؟

Чун ин роҳ ҳама балост пас чандин лиззат чист ? худоёи гоҳ аз ту мегуфтам гоҳ аз ту май ниўшидм ( мешунидам ва гӯш мекардам ) миёни ҷурми худу лутф ту меандешедам кашидам ончӣ кашидам ҳамаи нӯши гашт чун овоӣ ту шунидам !

چون این راه همه بلاست پس چندین لذت چیست؟ خدایا گاه از تو می گفتم گاه از تو می نیوشیدم (می شنیدم و گوش می کردم) میان جرم خود و لطف تو می اندیشیدم کشیدم آنچه کشیدم همه نوش گشت چون آوای تو شنیدم!