Аҳмади бен Муҳамади бен афзаласт , шогирди ҷаъфари хулдии пери шайхи амӯу аббоси вирои амӯи солор буд . Алқсаҳи шайх алислом гуфт ки шайхи аббоси фақири ҳрўӣ маро гуфт : ки шайхи бўолъбос Наҳовандӣ гуфт : ҳар ки азин илм сухан гуяд : ки аллоҳ на ҳуҷҷат ӯ буд , аллоҳи хасм ӯ буд .

احمد بن محمد بن افضل است، شاگرد جعفر خلدی پیر شیخ عمو و عباس ویرا عمو سالار بود. القصه شیخ الاسلام گفت که شیخ عباس فقیر هروی مرا گفت: که شیخ بوالعباس نهاوندی گفت: هر که ازین علم سخن گوید: که اللّه نه حجت او بود، اللّه خصم او بود.

Шайх алислом гуфт : кӣ сухани гуфтан аз ҳақ сеаст : сухани гуфтан аз зот ӯ самъи устод на , яъне шунӯда аз китобу суннат . Ва суханаст аз дайну китобу санау иҷмоъу осори саҳоба яъне фиқҳ . Ва суханаст аз суҳбат ӯ , ҳар ки азин сухан гуяд , ки аллоҳи хасм ӯ буд , ки самъи ту ӯ буд кӣ бова шинавӣ . Ва басари ту аўбўд кӣ бова бинӣ .

شیخ الاسلام گفت: کی سخن گفتن از حق سه است: سخن گفتن از ذات او سمع استاد نه، یعنی شنوده از کتاب و سنت. و سخن است از دین و کتاب و سنه و اجماع و آثار صحابه یعنی فقه. و سخنست از صحبت او، هر که ازین سخن گوید، که اللّه خصم او بود، که سمع تو او بود کی باو شنوی. و بصر تو اوبود کی باو بینی.

Ва ман алмтохрин « шайх алислом гуфт ки : »

و من المتاخرین «شیخ الاسلام گفت که:»