Номи ваии Аҳмади бен Муҳамади мҳмдбни закариё буд , аз нисо буд , бмср нишастӣ . Шайхи аббоси вирои бмсри дида буду шайх амӯ бимика . Аббос маро гуфт : ки касон омадандӣ буии ҳамвор бар дар сарои ваии аспону сутурон будӣ , кӣ бзёрт вай омадандӣ «у бмсри бештари фаз ва » шаванд ки Миср бузургаст аббос гуфт “ ки вақте қавмӣ омада буданд бзёрт ва бар дар сарои сутурон буд . Шайхи бўолъбоси марои фаро дар фиристод , ки сутурони нигоҳи дор ! бар дили ман гузашт , кӣ неки кории фаро даст оварадам , аз хуросони бмср на ба он омадаам кӣ сутур дорӣ кунам , ман худ фароғатии доштами онҷо , дар соъат кас фиристод гуфт : шайх мехонд , дар шудам шайх гуфт : ҳрўӣ ! ҳануз фурӯи гўрнаҳи барда , взўд буд кӣ ту дар садри нишинӣ , ва бар дар сарои ту сутурон боз доранд ва ту кас май бояд кӣ онро нигоҳ дорад .

نام وی احمد بن محمد محمدبن زکریا بود، از نسا بود، بمصر نشستی. شیخ عباس ویرا بمصر دیده بود و شیخ عمو بمکه. عباس مرا گفت: که کسان آمدندی بوی هموار بر در سرای وی اسپان و ستوران بودی، کی بزیارت وی آمدندی «و بمصر بیشتر فاز و» شوند که مصر بزرگست عباس گفت" که وقتی قومی آمده بودند بزیارت و بر در سرای ستوران بود. شیخ بوالعباس مرا فرا در فرستاد، که ستوران نگاه دار! بر دل من گذشت، کی نیک کاری فرا دست آوردم، از خراسان بمصر نه به آن آمده‌ام کی ستور داری کنم، من خود فراغتی داشتم آنجا، در ساعت کس فرستاد گفت: شیخ می‌خواند، در شدم شیخ گفت: هروی! هنوز فرو گورنه بردهٔ، وزود بود کی تو در صدر نشینی، و بر در سرای تو ستوران باز دارند و تو کس می‌باید کی آنرا نگاه دارد.

Шайх алислом гуфт : он чунон буд , кӣ он шайх гуфт : ки ҳамвори баради сарои аббоси сутурони буи , ва султонён омадандӣ « биравӣ пайваста ба никўӣӣ » .

شیخ الاسلام گفت: آن چنان بود، کی آن شیخ گفت: که هموار برد سرای عباس ستوران بوی، و سلطانیان آمدندی «بروی پیوسته به نیکوئی».

Алқсаҳи шайх амӯ гуфт ки шайх бўолъбос насӯй гуфт бимика ки аз Аҳмади бен алҳусайн шунидам , кӣ аз иброҳӣми бен Муҳамад алўоъз шунидам ки гуфт : алошораҳи ръўноти табъи лои тқдри алсри ахФоаҳи Физҳри бошора :

القصه شیخ عمو گفت که شیخ بوالعباس نسوی گفت بمکه که از احمد بن الحسین شنیدم، کی از ابراهیم بن محمد الواعظ شنیدم که گفت: الاشارة رعونات طبع لا تقدر السر اخفاه فیظهر باشارة:

Ва ман алмтأхрин , « шайх алислом гуфт кӣ » :

و من المتأخرین، «شیخ الاسلام گفت کی»: