Номи ваии ҳусайни бен алии бен изидонёр аз армиаҳ , ӯро тариқатаст дар тасаввуф ки ӯ бон мухтасаст ва баъзе машойих бирав мункир буданд чун шблӣу ҷузи азуӣ . Олам бӯда бълми зоҳиру улӯми муомилоту маорифу адаби устоди шайхи бўбкри розии аиз .

نام وی حسین بن علی بن یزیدانیار از ارمیه، او را طریقت است در تصوف که او بآن مختص است و بعضی مشایخ برو منکر بودند چون شبلی و جز ازوی. عالم بوده بعلم ظاهر و علوم معاملات و معارف و ادب استاد شیخ بوبکر رازی ایذ.

Шайх алислом гуфт : ки аз бўбкри издонёр Ирамӣ пурседанд : ки мард ки баҳақ ояд бар чаҳ ояд ? гуфт : барон ояд ки возон нагардад ,у воз ки бова омада буд , ӯй буна гардад гуфт : ин вуҷӯдаст . Ва ӯ ки аз адами омада буд гуфт : ки ширинии мстқбли чшд чунонк тлҳӣ мозӣ чашид ин каминаи аиз ,у онк аз вуҷӯд ояд ӯии ҳаргиз боз нагардад . Шайх алислом гуфт : ки бўбкри издонёри аллоҳи таъолиро бихоб дид гуфт : худовандо ! ҳоҷат . Гуфт : чаҳ ҳоҷати хоҳии ма азон кам дорӣ ! на туро аз дасти банди суфиёни брҳонидм ?

شیخ الاسلام گفت: که از بوبکر یزدانیار ارمی پرسیدند: که مرد که بحق آید بر چه آید؟ گفت: بران آید که وازان نگردد، و واز که باو آمده بود، اوی بنه گردد گفت: این وجود است. و او که از عدم آمده بود گفت: که شیرینی مستقبل چشد چنانک طلحی ماضی چشید این کمینه ایذ، و آنک از وجود آید اوی هرگز باز نگردد. شیخ الاسلام گفت: که بوبکر یزدانیار اللّه تعالی را بخواب دید گفت: خداوندا! حاجت. گفت: چه حاجت خواهی مه ازان کم داری! نه ترا از دست بند صوفیان برهانیدم؟

Шайх алислом гуфт ки рӯем гуфт бўъбдоллаҳи хафифро : ки ин кор базл рӯаст , нигари бтрҳот машғӯл нашӯй эй писар ! ва дидаам ҷоӣӣ ки пурседанд : мо дасти банди алсўФиаҳ ? гуфт : улҳоли алмҳоли волошороти алботлаҳ . Бўбкри издонёрро қсҳости дароз бо суфиёну инкор эшон бирав , ва дарон ашколаст , ва мардӣ бузургасту соҳиб талбисаст дар зоҳир ,у муҳаққиқ дар ботин . Вай гуфт : алмлоикаҳи ҳроси алсмоу асҳоби алҳдиси ҳроси алснаҳи волсўФиаҳи ҳроси аллоҳ .

شیخ الاسلام گفت که رویم گفت بوعبداللّه خفیف را: که این کار بذل روست، نگر بترهات مشغول نشوی ای پسر! و دیده‌ام جائی که پرسیدند: ما دست بند الصوفیه؟ گفت: الحال المحال والاشارات الباطله. بوبکر یزدانیار را قصهاست دراز با صوفیان و انکار ایشان برو، و دران اشکال است، و مردی بزرگست و صاحب تلبیس است در ظاهر، و محقق در باطن. وی گفت: الملایکة حراس السمآ و اصحاب الحدیث حراس السنة والصوفیة حراس اللّه.

Шайх алислом гуфт : ки бўолъбоси нҳоўнди٭и рӯзии намози боми суфиёни ҳама хуфта дид гуфт : ҳамаи пхспид ки вай бакӯшад яъне амр ӯ всҳбту дӯстӣу ёд ӯ .

شیخ الاسلام گفت: که بوالعباس نهاوندی٭ روزی نماز بام صوفیان همه خفته دید گفت: همه پخسپید که وی بکوشد یعنی امر او وصحبت و دوستی و یاد او.

Қоли Абубакри алрозӣ : самъати ибни издонёри мо алФроқи байни алмриду алъорФ ? қоли алмриди толиби волъорФи матлӯб , волмтлўби мақбули волтолби марғӯб . Ва қоли алмърФаҳи таҳаққуқи алқлби бўҳдониаҳи аллоҳ . Ва қоли алмърФаҳи зуҳӯри алҳқоиқу талоқеи алшўоҳд . Ва қоли алмҳбаҳи аслҳо алмўоФқаҳу амҳби ҳўи алзии иؤсри ризои маҳбӯбаи алии кули шиӣӣ . Ва қол : ман астғФру ҳўи мулозими ллзнби ҳарами аллоҳи алайҳи алтўбаҳи волонобаҳи илайҳу Абубакри алхбози Бағдодии кони ман астозии алҷририи қол : алъёли ъқўбаҳи танфизи алшҳўоти алҳлоли Абубакри бикндии номи ваии Муҳамад , шогирди бўъбдоллаҳи алмғрби٭ буд , устоди шайхи бўбкри розии соҳиб « таъриху ҳикоёт » .

قال ابوبکر الرازی: سمعت ابن یزدانیار ما الفراق بین المرید و العارف؟ قال المرید طالب والعارف مطلوب، والمطلوب مقبول والطالب مرغوب. و قال المعرفة تحقق القلب بوحدانیة اللّه. و قال المعرفة ظهور الحقایق و تلاقی الشواهد. و قال المحبة اصلها الموافقه و امحب هو الذی یؤثر رضا محبوبه علی کل شیئی. و قال: من استغفر و هو ملازم للذنب حرم اللّه علیه التوبة والانابة الیه و ابوبکر الخباز بغدادی کان من استاذی الجریری قال: العیال عقوبة تنفیذ الشهوات الحلال ابوبکر بیکندی نام وی محمد، شاگرد بوعبداللّه المغربی٭ بود، استاد شیخ بوبکر رازی صاحب «تاریخ و حکایات».

Шайх алислом гуфт : ки шайхи бўбкр бикндӣ гуфт : ки аллоҳи меҳри худ бар дилҳо қисм кард . Меҳр гуфт : худовандо ! ҳар дилро аз ман насиб додӣ , маро чаҳ додӣ ? гуфт : ном . Ва ҳам вай гуфт : алмҳбаҳи фии алқлб , волмърФаҳи фии алФўод , волоямони фии алсдри волўҷди фии алсрлонаҳи сар . Абубакри бен исои ман аҳли Абҳари ман ақрони абии бикри бен тоҳири вобрмнаҳ . Дахли Абубакри алайҳу ҳўи фии аламути Фқоли ?лаи аҳсани знки брбки ФФтҳи айнау қол : лмслии иқоли ҳозои алклом ? ани тркнои ъбдноаҳ ваон дъонои аҷбноаҳи моти санаи хумсу слсмоӣаҳ .

شیخ الاسلام گفت: که شیخ بوبکر بیکندی گفت: که اللّه مهر خود بر دلها قسم کرد. مهر گفت: خداوندا! هر دل را از من نصیب دادی، مرا چه دادی؟ گفت: نام. و هم وی گفت: المحبة فی القلب، والمعرفة فی‌الفواد، والایمان فی الصدر والوجد فی‌السرلانه سر. ابوبکر بن عیسی من اهل ابهر من اقران ابی‌بکر بن طاهر وابرمنه. دخل ابوبکر علیه و هو فی الموت فقال له احسن ظنک بربک ففتح عینه و قال: لمثلی یقال هذا الکلام؟ ان ترکنا عبدناه وان دعانا اجبناه مات سنه خمس و ثلثمائه.