Аз меҳмони машойих ҷабаласт , аз даравишони содиқ суҳбат карда бо Абдуллоҳи хрозу маи азу ягона бӯда аз машойих дар тариқати некӯӣ . Вай гуфтааст : рӯза сеаст : савми алрўҳи бқсри аломлу савми алъқли бхлоФи алҳўӣу савми алнФси боломсоки ани алтъоми волмҳорм . Ва ҳам вай гуфт : ман қатлаи алҳби эҳёаи алқрб . Ва ҳам вай гуфт : алъорФи ман ҷаъли қалбаи лмўлоаҳу ҷасадаи лхлқаҳ .

از مهمان مشایخ جبل است، از درویشان صادق صحبت کرده با عبداللّه خراز و مه ازو یگانه بوده از مشایخ در طریقت نیکوی. وی گفته است: روزه سه است: صوم الروح بقصر الامل و صوم العقل بخلاف الهوی و صوم النفس بالامساک عن الطعام والمحارم. و هم وی گفت: من قتله الحب احیاه القرب. و هم وی گفت: العارف من جعل قلبه لمولاه و جسده لخلقه.

Шайх алислом гуфт : ки ваии шаби се қисм карда буд : сикӣ намоз кардӣу сикӣ қуръон хондӣ ,у сикӣ муноҷот кардӣ . Ва бойени байти брхўд май зоридӣ :

شیخ الاسلام گفت: که وی شب سه قسم کرده بود: سه یکی نماز کردی و سه یکی قرآن خواندی، و سه یکی مناجات کردی. و باین بیت برخود می‌زاریدی:

Вай гуфт : алтўозъи қабул алҳақ ммни кон ба . Ва сӣли ани алтсўФ , Фқол : алохлоқи алмрзиаҳ . Устоди аббоси бен алшоъри аиз аз вай пурседанд : ки фақир ки буд ? гуфт : ӯ каш бова ҳеҷ ҳоҷат набӯд . Шайх алислом гуфт : азон бова ҳоҷат набӯд , каши ҳоҷати ҳама ӯ буду бас .

وی گفت: التواضع قبول الحق ممن کان به. و سئل عن التصوف، فقال: الاخلاق المرضیه. استاد عباس بن الشاعر ایذ از وی پرسیدند: که فقیر که بود؟ گفت: او کش باو هیچ حاجت نبود. شیخ الاسلام گفت: ازان باو حاجت نبود، کش حاجت همه او بود و بس.