Ақсори нишопўрӣ , кунӣа Абусолеҳ , шайху эмоми маломати бншопўр : тариқи маломати вай нашр карда онҷо , аввали масаълаи бъроқи бурданду аҳвол эшон бигуфтанд , саҳли тстрӣ ٭ гуяду ҷунайд : ки агар раво будӣ кӣ пас аз Муҳамади пайғомбарӣ будӣ азишон будӣ .

اقصار نیشاپوری، کنیه ابوصالح، شیخ و امام ملامت بنشاپور: طریق ملامت وی نشر کرده آنجا، اول مسئله بعراق بردند و احوال ایشان بگفتند، سهل تستری ٭ گوید و جنید: که اگر روا بودی کی پس از محمد پیغامبری بودی ازیشان بودی.

Ҳмдўн Сайид бӯда оламу фақиҳ , мазҳаби саврӣ ٭ доштау тариқат ӯ устоди Абдуллоҳи манозил ٭аст ва ҳечкас аз шогирдони ваии тариқати вай буна гирифт чун ибни манозилу ҳмдўни гозр суҳбат дошта бослми бен алҳсни алборўсӣу бобӯи туроби Нахшабӣ . ٭у алии насри ободии ٭и рафиқ боҳФсаст дар санаи аҳадӣ ва сабъин ва моӣтин бирафт аз дунёи бншопўр ,у гўрўӣ ба ҳираҳаст , гуфтанд бснаҳи смонин ва моӣтин бирафта валлоҳи аълам .

حمدون سید بوده عالم و فقیه، مذهب ثوری ٭ داشته و طریقت او استاد عبداللّه منازل ٭ است و هیچکس از شاگردان وی طریقت وی بنه گرفت چون ابن منازل و حمدون گازر صحبت داشته باسلم بن الحسن الباروسی و بابو تراب نخشبی.٭ و علی نصر آبادی ٭ رفیق باحفص است در سنه احدی و سبعین و مائتین برفت از دنیا بنشاپور، و گوروی به حیره است، گفتند بسنه ثمانین و مائتین برفته واللّه اعلم.

Шайх алислом гуфт ҳмдўн гозр гуяд : ки нафаси хеш бар нафаси фиръавн фазл надаҳум . Амодли хеш , бар дили ваии фазли даҳум .

شیخ الاسلام گفت حمدون گازر گوید: که نفس خویش بر نفس فرعون فضل ندهم. امادل خویش، بر دل وی فضل دهم.

Шайх алислом гуфт : кӣ мазҳаб « маломат » на онаст кӣ бар шариъати нёӣӣ кӣ маломат онаст : кӣ бар нафаси худ нёӣӣ ва худро қабул нанигорӣ . Маломат на он буд ки касе буии ҳурматӣ кор кунад , то ӯро маломат кунанд , маломати он буд кӣ « дар » кори аллоҳ аз халқ то бок буд ,у сари худ ӯро май гӯшад ва софӣ медорад , ббдхлқ бок надорад , ҳар гуҳ кӣ кард кори ту бтўрё шавад ,у сухани ту бтў даъвӣ шавад , онгои сарҳанг бе .

شیخ الاسلام گفت: کی مذهب «ملامت» نه آنست کی بر شریعت نیائی کی ملامت آنست: کی بر نفس خود نیائی و خود را قبول ننگاری. ملامت نه آن بود که کسی بوی حرمتی کار کند، تا او را ملامت کنند، ملامت آن بود کی «در» کار اللّه از خلق تا باک بود، و سر خود او را می‌گوشد و صافی می‌دارد، ببدخلق باک ندارد، هر گه کی کرد کار تو بتوریا شود، و سخن تو بتو دعوی شود، آنگا سرهنگ بی.

Ва қоли ҳмдўн : ман назари фии сайри алслФи урфи тақсирау тахаллуфаи ани дараҷоти алрҷол . Ва қол : ман рояти фӣаи хслаҳи ман алхир , Флои тФорқаҳи ?фонаи исибки ман баракота .

و قال حمدون: من نظر فی سیر السلف عرف تقصیره و تخلفه عن درجات الرجال. و قال: من رایت فیه خصلة من الخیر، فلا تفارقه فانه یصیبک من برکاته.

Ҳмдўни қасор меҷон кунад гуфт : чароғ бикашед , кӣ ман аз зиндагонии навмеди гаштам , равғани он ворисаст . Мардӣ Фроўӣ гуфт : ки муддаии мъҷб буд ? гуфт : ӯро худ кирдор буд ки бони мъҷб буд . Вақте дар ҷоӣӣ буд меҳмон , мизўони беруни рафта буд , вирои пора коғаз мебоист . Аҳли он марди пораи коғази беруни андохт . Ҳмдўн гуфт : на раво буд ин бакори бурдан , набояд ки дарин вақт кӣ ваии ғоӣби гашт , аҷал виро дарёфт , ва ман надонам кӣ вай бар ҷой монад , онро рад кард , ҳамаи сирату кори эшон барин қиёс буд . Акнӯн қавми абоҳту тҳоўни шаръу зндқаҳ ва беадабӣ ва беҳурматӣ бар даст гирифтаанд , кӣ маломат бош .

حمدون قصار می‌جان کند گفت: چراغ بکشید، کی من از زندگانی نومید گشتم، روغن آن وارث است. مردی فراوی گفت: که مدعی معجب بود؟ گفت: او را خود کردار بود که بآن معجب بود. وقتی در جائی بود مهمان، میزوان بیرون رفته بود، ویرا پارهٔ کاغذ می‌بایست. اهل آن مرد پارهٔ کاغذ بیرون انداخت. حمدون گفت: نه روا بود این بکار بردن، نباید که درین وقت کی وی غائب گشت، اجل ویرا دریافت، و من ندانم کی وی بر جای ماند، آنرا رد کرد، همه سیرت و کار ایشان برین قیاس بود. اکنون قوم اباحت و تهاون شرع و زندقه و بی‌ادبی و بی‌حرمتی بر دست گرفته‌اند، کی ملامت باش.

Лоизҳри алии аҳади шииءи ман анвори нури алоямони ало бо тбоъи алснаҳу муҷонибаи албдъаҳ ,у кули мавзетарӣ фӣаи аҷтҳодо зоҳиран блонўри фоилами ани асми бдъаҳи хФиаҳ .

لایظهر علی احد شییء من انوار نور الایمان الا با تباع السنه و مجانبة البدعة، و کل موضع تری فیه اجتهاداً ظاهراً بلانور فاعلم ان اثم بدعة خفیة.

Шайх алислом гуфт : ибодоти фаровону лекин аз нури имони ҳеҷ чиз нест барӣнон . Ва гуфт : аз торикӣ ботинаст торикии зоҳир .

شیخ الاسلام گفت: عبادات فراوان و لیکن از نور ایمان هیچ چیز نیست براینان. و گفت: از تاریکی باطنست تاریکی ظاهر.

Мансури бен аммор кунӣа абўолсрӣ аз аҳл Марв бӯда , асл ӯ аз дндонқон бӯда , ва гуфтанд аз аҳли бовирд ва гуфтанд ки аз аҳли пўшнгу ббсраҳ буду некӯи сухан аз воъизон . Сухани вай дар мавъизау тзкир . Ва вай аз ҳкмоء машойихаст , виро суханон некӯаст дар мъомлт .

منصور بن عمار کنیه ابوالسری از اهل مرو بوده، اصل او از دندانقان بوده، و گفتند از اهل باورد و گفتند که از اهل پوشنگ و ببصره بود و نیکو سخن از واعظان. سخن وی در موعظه و تذکیر. و وی از حکماء مشایخ است، ویرا سخنان نیکوست در معاملت.

Шайх алислом гуфт : пас марг виро бихоб диданд гуфтанд : ҳоли ту ? гуфт : марои бнўохтнду мурод дар осмони ҳафтум минбар ниҳоданд ва маро гуфт бар рӯи онҷо аз ман мегуфтӣ ,аст бо ман май гӯй ва бо дӯстону Фриштгони ман май гӯй !

شیخ الاسلام گفت: پس مرگ ویرا بخواب دیدند گفتند: حال تو؟ گفت: مرا بنواختند و مراد در آسمان هفتم منبر نهادند و مرا گفت بر رو آنجا از من می‌گفتی، است با من می‌گوی و با دوستان و فریشتگان من می‌گوی!

Мансури аммор вақте брноӣӣ дид , тўбт бар даст вай карда буд , кӣ тўбти ашкстаҳ буд бозгашта , ӯро гуфт : ҳеҷ надонам ҷузи онки ҳамроҳон андак дидӣ дар роҳ , гӯям магар тосо бигирифт ваҳшат омад баргаштӣ ! алтриқи штӣу наҳҷ алҳақ воҳиди сабақи алмФрдўн .

منصور عمار وقتی برنائی دید، توبت بر دست وی کرده بود، کی توبت اشکسته بود بازگشته، او را گفت: هیچ ندانم جز آنک همراهان اندک دیدی در راه، گویم مگر تاسا بگرفت وحشت آمد برگشتی! الطریق شتی و نهج الحق واحد سبق المفردون.