Номи ваии Муҳамади бен ҳсонст » бўъбдоллаҳ ҷило гуяд : лақяти стмоӣаҳи шайхи мо роят манеҳам мисли арбаъа : зўолнўни алмсрӣ . Ва аботроби алнхшбӣ ,у абоъбиди албсрӣ ,у абўолъбоси атои бўъсмон одамӣ гуяд : кӣ чун пешини рӯзи рамазони даромадӣ , бўъбиди басарӣ дар хона шудӣ , вазну аҳлро гуфтӣ ки дар хона бароваред ва сӯрох бигзоред , ва ҳар шабии нонеи ӣнҷо фурмӣ андозед . Чун рӯзи ид буд дар хона боз кардандӣ ва дар хона шудандӣ , ҳам чунон он сӣ нони барҷо будӣ , ва дар зовияи ниҳода , ҳамаи моҳ на нон хӯрду об , бар як таҳорат ва бар як таҳорат ва бар як намоз . Бўъбид гуфт : сидқи алмҳбаҳи бтоъаҳи алмҳбўб . Ҳам вай гуфт : ани аллоҳи таъолии ъбдои инзрўни фии бдоётҳми илои нҳоётҳм . Гуфт : аллоҳи таъолиро дӯстонанд , кӣ дар аввали охири ин кори бенанд ва ин бўъбиди мардӣ бузургаст .

نام وی محمد بن حسانست» بوعبداللّه جلا گوید: لقیت ستمائه شیخ ما رایت منهم مثل اربعة: ذوالنون المصری. و اباتراب النخشبی، و اباعبید البسری، و ابوالعباس عطا٭ بوعثمان آدمی٭ گوید:کی چون پیشین روز رمضان درآمدی، بوعبید بسری در خانه شدی، وزن و اهل را گفتی که در خانه برآورید و سوراخ بگذارید، و هر شبی نانی اینجا فرو می‌اندازید. چون روز عید بود در خانه باز کردندی و در خانه شدندی، هم چنان آن سی نان برجا بودی، و در زاویه نهاده، همه ماه نه نان خورد و آب، بر یک طهارت و بر یک طهارت و بر یک نماز. بوعبید گفت: صدق المحبة بطاعة المحبوب. هم وی گفت: ان اللّه تعالی عبداً ینظرون فی بدایاتهم الی نهایاتهم. گفت: اللّه تعالی را دوستان‌اند، کی در اول آخر این کار بینند و این بوعبید مردی بزرگ است.

Шайх алислом гуфт қудси аллоҳи рӯҳа дар мақомоти худ аз кас ҳикоят накунад магар бар сари мақомоту баннои он азин се чаҳор тан : Хизр ,у дигари зўолнўни мисрӣ ,у бўъбиди басарӣу бўбкри каттонии рҳмҳми аллоҳ

شیخ الاسلام گفت قدس اللّه روحه در مقامات خود از کس حکایت نکند مگر بر سر مقامات و بنای آن ازین سه چهار تن: خضر ، و دیگر ذوالنون مصری، و بوعبید بسری و بوبکر کتانی رحمهم اللّه٭