Номи ваии Аҳмади бен яҳёи алҷло ва гуфтанд ки Муҳамади бен яҳёу Аҳмад дар стар асли ваии бғдодист аммо брмлаҳ буд сами алўшқ . Аз аҷала машойих шомаст шогирди Бутуроби нхшби٭у падари яҳё ва бо зўолнўни мисрӣ ва бо убайд бсри٭ бӯда дар суҳбату сафар , устоди дқи٭и аиз , олам бӯдау вараъ . Гуфтанд : ки дар дунёи се эмом бӯдаанд аз аъиммаи суфиён ки эшонро чаҳорум набӯд . Ҷунайди ббғдод ,у бўъбдоллаҳи ҷилои бшом ,у бўъсмони ҳири٭бншопўр .

نام وی احمد بن یحیی الجلا و گفتند که محمد بن یحیی و احمد در ستر اصل وی بغدادیست اما برمله بود ثم الوشق. از اجلهٔ مشایخ شامست شاگرد بوتراب نخشبی٭ و پدر یحیی و با ذوالنون مصری٭ و با عبید بسری٭ بوده در صحبت و سفر، استاد دقی٭ ایذ، عالم بوده و ورع. گفت‌اند: که در دنیا سه امام بوده‌اند از ائمه صوفیان که ایشان را چهارم نبود. جنید٭ ببغداد، و بوعبداللّه جلا بشام، و بوعثمان حیری٭بنشاپور.

Шайх алислом гуфт : кӣ вай на оина равшан кардӣ ки бсхни ваии дилҳо равшан мешуд вирои бони ҷлӣ ном карданд , вақте бўолхири тинотӣу бўъбдоллаҳи ҷилоро дид ки дар меғ мерафт дар ҳаво , абўолхир овоз дод : ки бишнохтам . Ҷавоб дод : кӣ нашинохтӣ .

شیخ الاسلام گفت: کی وی نه آینه روشن کردی که بسخن وی دلها روشن می‌شد ویرا بآن جلی نام کردند، وقتی بوالخیر تیناتی و بوعبداللّه جلا را دید که در میغ می‌‌رفت در هوا، ابوالخیر آواز داد: که بشناختم. جواب داد: کی نشناختی.

Шайх алислом гуфт : ки бўолхири шинохт « шахс » мегуфту бўъбдоллаҳи шинохти мақому шарафро мегуфт . Шайх алислом гуфт : кӣ бўбкр вости٭ гуфт бо ҷалолати худ , ки ҳаргизи ман мардӣ ва ним дидаам он мард тамом гуфта ки буд : АбуУмияи алмоҳўзӣ ва он ним марди Абдуллоҳи ҷило . Воситиро гуфтанд : ки чун ӯро ним мард гуфтӣу вирои тамом ? гуфт бўомиаҳи моҳўзӣ аз дасти ҳеҷ махлуқ чизе нахурд вобни ҷило аз мол мардӣ мехӯрд , ки ӯро Абдуллоҳ алқтон гуфтанд . Абубакри воситӣ касе буна писандид ваии азим буд аз хории халқи бнздик ӯ , ва аз азизии тавҳиди дрълм ӯ . Пурседанд бўъбдоллаҳи ҷилоро аз муҳаббат , гуфт : молӣу ллмҳбаҳ ва ан аред ани атълми алтўбаҳ . Иброҳӣми бен алмўлд٭ гуяд : пурсидам аз бўъбдоллаҳи ҷило : маттии истҳқи ллФқири исми алФқир ? Фқол : ази лами ибқи алайҳи ман нафса мутолиба зоҳирану ботно . Шайх алислом гуфт : сесад тан , бо Бутуроби нхшби٭ дар бодия шуданд бори кӯҳо ду тан бова бимонаданд : « бўъбдоллаҳи ҷилоу бўъбиди басарӣ .

شیخ الاسلام گفت: که بوالخیر شناخت «شخص» می‌گفت و بوعبداللّه شناخت مقام و شرف را می‌گفت. شیخ الاسلام گفت: کی بوبکر واسطی٭ گفت با جلالت خود، که هرگز من مردی و نیم دیده‌ام آن مرد تمام گفته که بود: ابوامیه الماحوزی و آن نیم مرد عبداللّه جلا. واسطی را گفتند: که چون او را نیم مرد گفتی و ویرا تمام؟ گفت بوامیه ماحوزی از دست هیچ مخلوق چیزی نخورد وابن جلا از مال مردی می‌خورد، که او را عبداللّه القطان گفتند. ابوبکر واسطی کسی بنه پسندید وی عظیم بود از خواری خلق بنزدیک او، و از عزیزی توحید درعلم او. پرسیدند بوعبداللّه جلا را از محبت، گفت: مالی و للمحبة و ان ارید ان اتعلم التوبة. ابراهیم بن المولد٭ گوید: پرسیدم از بوعبداللّه جلا: متی یستحق للفقیر اسم الفقیر؟ فقال: اذ لم یبق علیه من نفسه مطالبة ظاهراً و باطناً. شیخ الاسلام گفت: سیصد تن، با بوتراب نخشبی٭ در بادیه شدند بار کوها دو تن باو بماندند: «بوعبداللّه جلا و بوعبید بسری.