Аз қаҳистони Ироқ буд бдинўр , мардӣ буд бузург , аз қадмони асҳоби ҷунайд ,у ақрони вай , ӯро риёзатаст бисёр ва сафарҳои маърӯф .

از قهستان عراق بود بدینور، مردی بود بزرگ، از قدمان اصحاب جنید، و اقران وی، او را ریاضتست بسیار و سفرهای معروف.

Ҷунайд гуяд : арнаҳи Абубакри ксоӣии аиз , ман дар Ироқ набинад , ҷунайдро бова мукотиботаст врсоили некӯ , пеш аз ҷунайд бирафт аз дунё аз дунё . Аз ҷунайди ҳазор масъалаи пурсида буд ,у ҳама ҷавоб додау боваии фиристода , вирои вақт наздик омад , онрои пеши хост ва ҳама бишуст . Хабари вафоти вай бҷнид расед , ҷунайд гуфт : ки кошки ваии он мсолтҳо ки аз ман пурсида буд бишустед . Гуфтанд : ки ӯ онро бишуста аст

جنید گوید: ارنه ابوبکر کسائی ایذ، من در عراق نبیند، جنید را باو مکاتبات است ورسایل نیکو، پیش از جنید برفت از دنیا از دنیا. از جنید هزار مسأله پرسیده بود، و همه جواب داده و باوی فرستاده، ویرا وقت نزدیک آمد، آنرا پیش خواست و همه بشست. خبر وفات وی بجنید رسید، جنید گفت: که کاشک وی آن مسالتها که از من پرسیده بود بشستید. گفتند: که او آنرا بشسته است

Ҷунайди шоди гашт . Шайх алислом гуфт : ҷунайд на азон метарсид ки он бадаст ом уфтад ё бадасти султон . Азон метарсид кӣ бадаст суфиён уфтад , ва азон бозори фарои созанд яъне бқбўл ҷустану сухани гуфтан ки аз ҳазор сӯфии як олам буд , сӯфиро он тамом буд ки май шунӯд ва медонад , азин қавми дили фасеҳ буд на забон .

جنید شاد گشت. شیخ الاسلام گفت: جنید نه ازان می‌ترسید که آن بدست عام افتد یا بدست سلطان. ازان می‌ترسید کی بدست صوفیان افتد، و ازان بازار فرا سازند یعنی بقبول جستن و سخن گفتن که از هزار صوفی یک عالم بود، صوفی را آن تمام بود که می‌شنود و می‌داند، ازین قوم دل فصیح بود نه زبان.

Шайх алислом гуфт : ки рўим٭ гуфт : ки чун ҳол аз мард боз ситонанд ва мақол бигузоранд , виро ҳалок карданд . Шайх алислом гуфт : ки бўолхир ъсқлонӣ гуяд : ки бўбкри ксоиии динўрӣ дар хоб шудӣ аз садр ӯ қуръон хондан мешунидандӣ .

شیخ الاسلام گفت: که رویم٭ گفت: که چون حال از مرد باز ستانند و مقال بگذارند، ویرا هلاک کردند. شیخ الاسلام گفت: که بوالخیر عسقلانی گوید: که بوبکر کسایی دینوری در خواب شدی از صدر او قرآن خواندن می‌شنیدندی.