« номи ваии алҳсни бен алълӣ аз мҳинон машойих хуросонаст ва ӯро тасонифаст машҳур , дар илми офоту риёзоту муҷоҳидот , сухан гуяд дар улӯми маориф . Суҳбат карда буд бо Маҳмадалии тирмизӣу Муҳамади фазли балхӣу қариб синаст аз эшон . Вай гуфт : алхлқи каллаами фии маёдини алғФлаҳи иркзўну алии алзнўни иътмдўну ъндҳми анҳми фии алҳқиқаҳи инқлбўн ; ани алмкошФаҳи интқўн .

«نام وی الحسن بن العلی از مهینان مشایخ خراسانست و او را تصانیف است مشهور، در علم آفات و ریاضات و مجاهدات، سخن گوید در علوم معارف.صحبت کرده بود با محمدعلی ترمذی و محمد فضل بلخی٭ و قریب سن است از ایشان. وی گفت: الخلق کلهم فی میادین الغفلة یرکضون و علی الظنون یعتمدون و عندهم انهم فی الحقیقة ینقلبون؛ عن المکاشفة ینطقون.