Ман он чаҳ май кашам аз ҷаври чархи миное
من آن چه می کشم از جور چرخ مینایی
Гумон мабар ки буд чархро тавоноӣ
گمان مبر که بود چرخ را توانایی
Ба синфи синфи хилоиқ муошират кардам
به صنف صنف خلایق معاشرت کردم
Чаҳ рӯстоӣ ва чаҳ шаҳрӣ ва чаҳ саҳройӣ
چه روستایی و چه شهری و چه صحرایی
Ду ёри як дил агар дар замона май байнам
دو یار یک دل اگر در زمانه می بینم
Худоиро напарастидаам ба яктое
خدای را نپرستیده ام به یکتایی
зи рӯзгори ман он май кашам ки каси мкшод
ز روزگار من آن می کشم که کس مکشاد
Ба маҳзи тӯҳмати донишварӣу доноӣ
به محض تهمت دانشوری و دانایی
Наузи биллоҳ агар фазлу донишам будӣ
نعوذ بالله اگر فضل و دانشم بودی
Фитода будӣ ҳар зарраам ба саҳройӣ
فتاده بودی هر ذره ام به صحرایی
Баҳр ки менагарм беғамат наме байнам
بهر که می نگرم بی غمت نمی بینم
Вазин сабаб шуда беқарору расвоӣ
وزین سبب شده بی قرار و رسوایی
Ғами ту буд зхўбон ки пои барҷо буд
غم تو بود زخوبان که پای برجا بود
Ба толеъи ман он низ кишт ҳарҷое
به طالع من آن نیز کشت هرجایی
На захми хӯрда буд қатраҳои хӯн ва буд
نه زخم خورده بود قطره های خون و بود
Гулу раёҳин дар дидаи тамошое
گل و ریاحین در دیده تماشایی
Зъолми малакӯт ба малик май оранд
زعالم ملکوت به ملک می آرند
Барои бодияи гардӣу боди паймое
برای بادیه گردی و باد پیمایی
Магӯ зи дида ки ин қлзмисти хӯни ошом
مگو ز دیده که این قلزمیست خون آشام
з дил мапурс ки он киштӣаст дарёӣ
ز دل مپرس که آن کشتی است دریایی
Агар мусоҳибати халқро самар ин аст
اگر مصاحبت خلق را ثمر این است
Ману мусоҳибати хешу кунҷи танҳоӣ
من و مصاحبت خویش و کنج تنهایی
Ду фирқаанд ки набӯд гузари зхдмтшон
دو فرقه اند که نبود گذر زخدمتشان
Яке шаҳон ва дигар дилбарони яғмое
یکی شهان و دگر دلبران یغمایی
зи иқтизои қазои сарфи хуб рӯйон шуд
ز اقتضای قضا صرف خوب رویان شد
Азизи умрам яъне авони бурное
عزیز عمرم یعنی اوان برنایی
Гуҳии з рӯбӣ будам нишаста дар оташ
گهی ز روبی بودم نشسته در آتش
Гуҳии зи мӯеи ошуфтаи ҳолу савдое
گهی ز مویی آشفته حال و سودایی
Гуҳии зи гардиши чашм батон содаи занах
گهی ز گردش چشم بتان ساده زنخ
Хаёли ворбдми кӯчаи гирд ва ҳар ҷое
خیال واربدم کوچه گرد و هر جایی
Ҳамеша дар ҳаракат будамӣу мақсад на
همیشه در حرکت بودمی و مقصد نه
Чу он сафина ки бошад зи муваҷҷаҳи дарёӣ
چو آن سفینه که باشد ز موجه دریایی
Кунун ки навбати перии сети нукари шоҳам
کنون که نوبت پیری ست نوکر شاهم
Камоли ман на ҳамин шоирӣу муллое
کمال من نه همین شاعری و ملایی
Шароб хорааму базлаи гӯу риши тарош
شراب خواره ام و بذله گو و ریش تراش
Ҳазор тешаи хуру ҳарзаи гирд ва ҳар ҷое
هزار تیشه خور و هرزه گرد و هر جایی