Дил ба чини зулфи бандами чини абрӯ чун бпоид

دل به چین زلف بندم چین ابرو چون بپاید

Зон ки чизе кон напояд , дил ба ӯ бастан нишоед

زآن که چیزی کان نپاید، دل به او بستن نشاید

Гуфтамаш биншин замонӣ то магари сират ба байнам

گفتمش بنشین زمانی تا مگر سیرت به بینم

Гуфт чун хуршед биншинад дигар кӣ рухи намояд

گفت چون خورشید بنشیند دگر کی رخ نماید

эй ки май гӯйии шабатро рӯзӣ аз пай ҳаст , ё раб

ای که می گویی شبت را روزی از پی هست، یا رب

Рӯзи ман аз пай наёяд ҳарчӣ меояд бияёд

روز من از پی نیاید هرچه می آید بیاید

Булбул аз бирҳмӣ гул мекунад фарёду афғон

بلبل از بیرحمی گل می کند فریاد و افغان

Боғбон каз дард воқиф нест , гуяд ме сарояд

باغبان کز درد واقف نیست، گوید می سراید

Омадӣ мамнӯнам аммо гӯиё , раҳ кардае гум

آمدی ممنونم اما گوئیا، ره کرده ای گم

Гар на Лайлӣ раҳ кунад гум бар сар маҷнӯн наёяд

گر نه لیلی ره کند گم بر سر مجنون نیاید

Гарчи манъ аз гиря кардӣ , захмҳо дар дили афкандӣ

گرچه منع از گریه کردی، زخم ها در دل افکندی

Гар худои як дарбаи бандад , сад дар дигари кушояд

گر خدا یک دربه بندد، صد در دیگر گشاید