Мо пой дар гул аз дил девона худем

ما پای در گل از دل دیوانهٔ خودیم

Мо ғарқи хӯни зи чашми сияҳ хона худем

ما غرق خون ز چشم سیه خانهٔ خودیم

Гулхан намӯд бар сармои ашки мо хароб

گلخن نمود بر سرما اشک ما خراب

Пайвастаи худ хароб кун хона худем

پیوسته خود خراب کن خانهٔ خودیم

Хӯн ҷигар хӯрем ва нагирем май зи кас

خون جگر خوریم و نگیریم می ز کس

Яъне ҳамеша масти з паймона худем

یعنی همیشه مست ز پیمانهٔ خودیم

Умрии гузашту шиква зулфаш нашуд тамом

عمری گذشت و شکوه زلفش نشد تمام

Дар ҳайрат аз дарозӣ афсона худем

در حیرت از درازی افسانهٔ خودیم

Ошиқи туро ки бинад аз ошнои сет

عاشق تو را که بیند از آشنایی‌ست

Мо эй ҳасан ба ҳарза на бегона худем

ما ای حسن به هرزه نه بیگانهٔ خودیم