Бар сари кӯии ту рӯзӣ чанд ҷо ме хостем

بر سر کوی تو روزی چند جا می‌خواستیم

Аз фалаки як ҳоҷати худро раво ме хостем

از فلک یک حاجت خود را روا می‌خواستیم

Боди берун май барад аз гулистони гулро магар

باد بیرون می‌برد از گلستان گل را مگر

Шуд насиби гулистони он гул ки мо ме хостем

شد نصیب گلستان آن گل که ما می‌خواستیم

Дайр май орад ба муштоқони насими перҳан

دیر می‌آرد به مشتاقان نسیم پیرهن

Қосидии чобуктар аз бод сабо ме хостем

قاصدی چابک‌تر از باد صبا می‌خواستیم

Дар қиёмати ҳам ситам бар мо шаҳидон карда анд

در قیامت هم ستم بر ما شهیدان کرده‌اند

Ҷон ба мо доданд ва мо ҷононаро ме хостем

جان به ما دادند و ما جانانه را می‌خواستیم

Даврӣ аз ҳад рафт май тарсам ки баъд аз марги ҷон

دوری از حد رفت می‌ترسم که بعد از مرگ جان

Гум кунад гӯйӣ ки мо онҷоаш ҷо ме хостем

گم کند گویی که ما آنجاش جا می‌خواستیم

Нест моро қӯти гуфтор варна васли ёр

نیست ما را قوت گفتار ورنه وصل یار

Бо вуҷӯди ноумедӣ аз худо ме хостем

با وجود ناامیدی از خدا می‌خواستیم

Аз схндони лаби фурӯи бандам ки дар Эрон намонад

از سخندان لب فرو بندم که در ایران نماند

Бо сухани имрӯзи як кас ошно ме хостем

با سخن امروز یک کس آشنا می‌خواستیم