Муждаи бод эй дил ки бози он шамъро парвона ам
مژده باد ای دل که باز آن شمع را پروانهام
Каз нигоҳи ошнояш аз хирад бегона ам
کز نگاه آشنایش از خرد بیگانهام
Ман шарорами даврӣ оташ намесозад маро
من شرارم دوری آتش نمیسازد مرا
То зи оташи даври гаштам бо фанои ҳам хона ам
تا ز آتش دور گشتم با فنا همخانهام
Бенасибам аз шароби васли гӯйӣ чун ҳубоб
بینصیبم از شراب وصل گویی چون حباب
Сарнигӯн эҷод шуд рӯзи азал паймона ам
سرنگون ایجاد شد روز ازل پیمانهام
Ҳар нафас бо марги умедӣ ба сар ме оварам
هر نفس با مرگ امیدی به سر میآورم
Нагзарад як дам ки шеван нест дар вайрона ам
نگذرد یک دم که شیون نیست در ویرانهام
Он з ҳар шамъӣ дар оташи ин з ҳар гул дар хурӯш
آن ز هر شمعی در آتش این ز هر گل در خروش
Нанг ушшоқанд доими булбул ва парвона ам
ننگ عشاقند دائم بلبل و پروانهام