Сӯхтами тарсам ки рӯйиш дида бошад бе ниқоб

سوختم ترسم که رویش دیده باشد بی نقاب

Зон ки май байнам ки тобӣ ҳаст андари офтоб

زآن که می بینم که تابی هست اندر آفتاب

Гарчи умрами сарфи қайд ва банд шуд аммо набӯд

گرچه عمرم صرف قید و بند شد اما نبود

Ҳеҷ бандӣ бар дили ман бор чун банди ниқоб

هیچ بندی بر دل من بار چون بند نقاب

Тори зулфаши монеъи васл дилам шуд аз Рахш

تار زلفش مانع وصل دلم شد از رخش

Тори мӯе дар миёни дайн ва дониш шуд ҳиҷоб

تار مویی در میان دین و دانش شد حجاب

Гуфт дар хобам туоне дид гуфтам хоби кӯ

گفت در خوابم توانی دید گفتم خواب کو

Вар буд кўбхти бедорӣ ки бинадат ба хоб

ور بود کوبخت بیداری که بیندت به خواب

Чун нишастӣ як нафас биншин ки ман дар умри худ

چون نشستی یک نفس بنشین که من در عمر خود

Рӯзро имрӯзӣ май байнам ки бинишаст офтоб

روز را امروزی می‌بینم که بنشست آفتاب