зи рӯйиш бар фалак аксӣ ӣаст худ кӣ мисли ӯ бошад

ز رویش بر فلک عکسی یست خود کی مثل او باشد

На чун хуршед бошад акси хўршидор дар об уфтад

نه چون خورشید باشد عکس خورشیدار در آب افتد

На худ комӣ ӣаст гар хоҳам ниқоб аз рухи барандозад

نه خود کامی یست گر خواهم نقاب از رخ براندازد

Маро ғайрат кашад тарсам ки оташ дар ниқоб уфтад

مرا غیرت کشد ترسم که آتش در نقاب افتد

Мусӣбати дӯстами паҳлавии бидрдӣ ба хокам кун

مصیبت دوستم پهلوی بیدردی به خاکم کن

Ки хоҳам баъди мурдан низ рӯҳам дар азоб уфтад

که خواهم بعد مردن نیز روحم در عذاب افتد