Шояд ки дайртар кунад аз синаам гузар

شاید که دیرتر کند از سینه‌ام گذر

Хоҳам ки новакати ҳама бар устихон хӯрд

خواهم که ناوکت همه بر استخوان خورد

Афтодагони кӯии туро бо ватан чаҳ кор

افتادگان کوی ترا با وطن چه کار

Мурғӣ ки ҷон диҳад чаҳ ғам ошён хӯрд

مرغی که جان دهد چه غم آشیان خورد

Бо он ки хӯни ман хурӣ , аз рашки сӯхтам

با آن که خون من خوری، از رشک سوختم

Бо ғамзаи кӯ ки хӯни ман аз ман ниҳон хӯрд

با غمزه کو که خون من از من نهان خورد