эй бародар бишинав аз ман панд агар фарзона Эй
ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای
Гӯшаи гир аз халқу кунҷ ъзлтӣ кун ихтиёр
گوشه گیر از خلق و کنج عزلتی کن اختیار
Зон ки бо ҳаркаси нишинии хоҳи неку хоҳи бад
زآن که با هرکس نشینی خواه نیک و خواه بد
Ёзи ишқаши хастаи гардӣ ё зи лутфаши шармсор
یاز عشقش خسته گردی یا ز لطفش شرمسار
Вари зтнҳоиӣ ба танги оеу гӯйӣ мушкил аст
ور زتنهایی به تنگ آیی و گویی مشکل است
Зон ки танҳоӣ буд зебандаи парвардгор
زآن که تنهایی بود زیبنده پروردگار
Бо китобӣ ҳамнишин шӯ то мусоҳиби бошиддат
با کتابی همنشین شو تا مصاحب باشدت
Гоҳи афлотӯн ва гоҳе шайх ва гоҳе кўшёр
گاه افلاطون و گاهی شیخ و گاهی کوشیار
Врозинт баҳра набӯд ар бадастовар касе
ورازینت بهره نبود ار بدست آور کسی
Ин чунин ёрӣ ки гуфтам хосса дар ин рӯзгор
این چنین یاری که گفتم خاصه در این روزگار
Ҳам нишинат ҳарки шуд бо ҳамнишин хештан
هم نشینت هرکه شد با همنشین خویشتن
Ошноиро басон об кун не мисли нор
آشنایی را بسان آب کن نی مثل نار
Об бар сармӣ нишонд ҳамнишин хеш ро
آب بر سرمی نشاند همنشین خویش را
Гарчи бошад ҳам нишинаш фии алмисли хошоку хор
گرچه باشد هم نشینش فی المثل خاشاک و خار
Нори ҳаркаси бархилофи об барме оварад
نار هرکس برخلاف آب برمی آورد
Дрдмӣ аз рӯзгор ҳамнишин худ дамор
دردمی از روزگار همنشین خود دمار
наме тавон гуфтани казин маънии худованди ҷаҳон
می توان گفتن کزین معنی خداوند جهان
Кард ҷинати ҷои об ва кард дӯзахи ҷои нор
کرد جنت جای آب و کرد دوزخ جای نار