Агар набинад сӯии ман соқӣ чаҳ суд ар ме диҳад

اگر نبیند سوی من ساقی چه سود ار می دهد

Ншоءи назораи он чашмро мекӣ диҳад

نشاء نظاره آن چشم را می کی دهد

Чашми масташ ҳар дамами маст аз нигоҳӣ ме кунад

چشم مستش هر دمم مست از نگاهی می کند

Маст чун соқӣ шавад паймонаи пай дар пай диҳад

مست چون ساقی شود پیمانه پی در پی دهد

Муддатӣ шуд каз замираш рафтаам душман куҷост

مدتی شد کز ضمیرش رفته ام دشمن کجاست

То марои баъд аз фаромӯшӣ ба ёд вай диҳад

تا مرا بعد از فراموشی به یاد وی دهد

эй ки гӯйии нола кам кун лаб ба бандами ман валек

ای که گویی ناله کم کن لب به بندم من ولیک

Чун кунам бо он ки ҳрбндм навой не диҳад

چون کنم با آن که هربندم نوای نی دهد