Чаҳ суд эй боғбон аз рухсати сайри гулистонам

چه سود ای باغبان از رخصت سیر گلستانم

Ки гули ночида ҳамчун гул здстм рафт домонам

که گل ناچیده همچون گل زدستم رفت دامانم

На аз бими рақибони имрӯзи васлаши дида май бандам

نه از بیم رقیبان امروز وصلش دیده می بندم

Ки натавонади збори сахти дили брхўости мижгонам

که نتواند زبار سخت دل برخواست مژگانم

Гирифтам он ки аз чанги ғамаши гирами гиребон ро

گرفتم آن که از چنگ غمش گیرم گریبان را

зи чанги хеши охир чун бурун ояд гиребонам

ز چنگ خویش آخر چون برون آید گریبانم

зи лофи ишқи хубон дигар дар рӯзи рухсорат

ز لاف عشق خوبان دگر در روز رخسارت

Пушаймонӣ агар судӣ кунад ман худ пушаймонам

پشیمانی اگر سودی کند من خود پشیمانم