Нагзарад рӯзӣ ки аз ашки ҷаҳони паймои ман

نگذرد روزی که از اشک جهان پیمای من

Нагзарад сад найзаи болои об аз болои ман

نگذرد صد نیزه بالا آب از بالای من

Чарх чун хоҳад ба занҷир ғамам созад асир

چرخ چون خواهد به زنجیر غمم سازد اسیر

Ҳалқа занҷир созад аввал аз болои ман

حلقه زنجیر سازد اول از بالای من

Баҳри осоиш шабӣ нагузошт паҳлу бар замин

بهر آسایش شبی نگذاشت پهلو بر زمین

Осмон аз бас ки саргармаст дар аизои ман

آسمان از بس که سرگرم است در ایذای من