Аз синаи хаёли қади он срўсҳӣ

از سینه خیال قد آن سروسهی

Чун рафт эй ашки заҳмати ман чаҳ диҳӣ

چون رفت ای اشک زحمت من چه دهی

Бояд накунӣ ниҳолро чун кундӣ

باید نکنی نهال را چون کندی

Зинаш чаҳ расад ки реша дар об наҳй

زینش چه رسد که ریشه در آب نهی