Шухӣ ки марои даргау бегаи сӯзад

شوخی که مرا درگه و بیگه سوزد

Сад боРом агар сӯхт дигар раҳи сӯзад

صد بارم اگر سوخت دگر ره سوزد

Оташ чун сӯхт мекунад даврӣ ва ӯ

آتش چون سوخت میکند دوری و او

Аввал даврӣ кунад пас он гуҳи сӯзад

اول دوری کند پس آن گه سوزد