Гар тирагии рӯзи ман ғами Фрсўд

گر تیرگی روز من غم فرسود

Зонаст ки нураши брх ёр фузуд

زانست که نورش به رخ یار فزود

Барад аз шаби ман низ дарозии зулфаш

برد از شب من نیز درازی زلفش

Бас чун шабам ончунон дарозаст ки буд

بس چون شبم آنچنان درازست که بود