Чун нест шудӣ ҳаст ббўдии снмо

چون نیست شدی، هست ببودی صنما

Чун хок шудӣ пок шудӣ лоҷрмо

چون خاک شدی، پاک شدی لاجرما

Вой эй мардум дод зъолм бархест

وای ای مردم داد ز عالم برخاست

Ҷурм ӯ кунаду узри маро бояд хост

جرم او کند و عذر مرا باید خواست

Мурғӣ ба сар кӯҳ нишаст ва бархест

مرغی به سر کوه نشست و برخاست

Бингар ки аз он кӯҳ чаҳ афзуд ва чаҳ кост

بنگر که از آن کوه چه افزود و چه کاست؟

Беғам дил кист то бидон молами даст

بی‌غم دل کی‌ست؟ تا بدان مالم دست

Бе ғами дили зангёни шӯридаи маст

بی‌غم دل زنگیان شوریدهٔ مست

Ҷузи дарди дил аз назора хубон чист

جز درد دل از نظارهٔ خوبان چیست؟

Онро ки ду дасту кӣса аз сим тиҳӣаст

آن را که دو دست و کیسه از سیم تهی‌ست

Фосохтну хуии хушу сафрои ҳеҷ

فاساختن و خوی خوش و صفرا هیچ

То ишқи миён мо бимонад бе ҳеҷ

تا عشق میان ما بماند بی‌هیچ

Онро ки кулоҳи сар бибояд заду барад

آن را که کلاه سر بباید زد و برد

Зонаст ки ӯ бузургро дорад хирад

زان‌ست که او بزرگ را دارد خرد

Онҷо ки маро бо ту ҳаме ҳаст дидор

آن جا که مرا با تو همی هست دیدار

Онҷои рӯм ва рӯй кунам дар девор

آن جا روم و روی کنم در دیوار

То бо ту туе турои бад-ӣни ҳарф чаҳ кор

تا با تو تویی تو را بدین حرف چه کار؟

Кин об ҳаётаст зи одами безор

کین آب حیات‌ست ز آدم بیزار

Гар ман ба хутани зи ёри водорами даст

گر من به ختن ز یار وادارم دست

Бовирду нисоу Тӯси ёри ман бас

با ورد و نسا و طوس یار من بس

Фосохтн ва рӯй хушу сафро кам

فاساختن و روی خوش و صفرا کم

То аҳди миён мо бимонад муҳкам

تا عهد میان ما بماند محکم

Ман габр бидам кунун мусулмони гаштам

من گبر بُدم کنون مسلمان گشتم

Бад аҳд бидам кунун ба фармони гаштам

بد عهد بُدم کنون به فرمان گشتم

Ҷое ки ҳадис ту кунад хандонам

جایی که حدیث تو کند خندانم

Хандони хандон ба лаб барояд ҷонам

خندان خندان به لب برآید جانم

Аштрбонро сард набояд гуфтан

اشتربان را سرد نباید گفتن

ӯро чу хушаст ғарибӣу шаб рафтан

او را چو خوش‌ست غریبی و شب رفتن

Аз туркистон ки буд орандаи ту

از ترکستان که بود آرندهٔ تو

Гӯи рӯ дигар биор монандаи ту

گو «رو، دیگر بیار مانندهٔ تو»

Зулфат сияҳаст машкро кони гаштӣ

زلفت سیه‌ست مشک را کان گشتی

Аз бас ки биҷустӣ ту ҳамаи он гаштӣ

از بس که بجستی تو همه آن گشتی

Гар ончӣ бигуфтае ба поён набарӣ

گر آن چه بگفته‌ای به پایان نبری

Гар шер шӯй задаст мо ҷон набарӣ

گر شیر شوی ز دست ما جان نبری

Ҳарҷо ки рӯй ду гов коранду харӣ

هر جا که روی دو گاو کارند و خری

Хоҳии ту ба Марв бош хоҳӣ ба ҳарӣ

خواهی تو به مرو باش خواهی به هری

Оростау маст ба бозори ое

آراسته و مست به بازار آیی

эй дӯст натарсӣ ки гирифтори ое

ای دوست نترسی که گرفتار آیی