Ошиқи натавонад ки дамӣ беғам зист

عاشق نتواند که دمی بی غم زیست

Беёру диёр агар буд худ ғам нест

بی یار و دیار اگر بود خود غم نیست

Хуши онкии бики киришма ҷон кард нисор

خوش آنکه به یک کرشمه جان کرد نثار

Ҳиҷрону висолро надонист ки чист

هجران و وصال را ندانست که چیست