Дар хона худ нишаста будам длриш

در خانه خود نشسته بودم دلریش

Вази бори гунаҳ Фгндаҳ будам сари пеш

وز بار گنه فگنده بودم سر پیش

Бонгӣ омад ки ғам махӯр эй дарвеш

بانگی آمد که غم مخور ای درویش

Ту дар хур худ кунӣ ва мо дар хури хеш

تو درخور خود کنی و ما درخور خویش