Ман кистам оташ ба дили афрӯхта Эй

من کیستم آتش به دل افروخته‌ای

Вази хирмани даҳри дида бар дӯхта Эй

وز خرمن دهر دیده بردوخته‌ای

Дар роҳи вафо чу сангу оташи гирдам

در راه وفا چو سنگ و آتش گردم

Шояд ки расм ба субҳати сӯхта Эй

شاید که رسم به صحبت سوخته‌ای