Пайвастаи з ман кашида доман дил туаст

پیوسته ز من کشیده‌دامن، دلِ توست

Фориғи зи ман сӯхтаи хирман дил туаст

فارغ ز منِ سوخته‌خرمن، دلِ توست

Гар умр вафо кунад ман аз ту дили хеш

گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش

Фориғтар аз он кунам ки аз ман дил туаст

فارغ‌تر از آن کنم که از من دلِ توست