Дӯш хондам дар китобӣ каз дар андарзу панд
دوش خواندم در کتابی کز در اندرز و پند
Гуфт бо Мансури аббосии ҳакимии арҷманд
گفت با منصور عباسی حکیمی ارجمند
эй ки хуонеи хешро қоими мақоми Мустафо
ای که خوانی خویش را قائم مقام مصطفی
Гар Халифаи Аҳмадӣ аз кори Аҳмади гири панд
گر خلیفه احمدی از کار احمد گیر پند
Дошт хиролмрслини чӯбӣ чу чӯпонони бадаст
داشت خیرالمرسلین چوبی چو چوپانان به دست
Зонка ӯ бар халқи чӯпон буду мардуми гўспнд
زآن که او بر خلق چوپان بود و مردم گوسپند
Ҷабраил аз ҳақ паём оварад биравӣ к-эии расӯл
جبرئیل از حق پیام آورد بر وی کای رسول
Ту давоӣ ҳар алилии доруӣ ҳар дардманд
تو دوای هر علیلی داروی هر دردمند
Ин яди Байзо ки дорӣ аз Асо мустағнӣ аст
این ید بیضا که داری از عصا مستغنی است
Кождҳоро дар ҷуволи ореу шери андари каманд
کاژدها را در جوال آری و شیر اندر کمند
Раҳм кун бар ин заъифон каз ҳароси чӯби ту
رحم کن بر این ضعیفان کز هراس چوب تو
Гашта дилҳо хаста ва ҷонҳо дижами танҳо нижанд
گشته دلها خسته و جانها دژم تنها نژند
Чӯб аз каф на , макун маръӯб , ҷони халқ ро
چوب از کف نه، مکن مرعوب، جان خلق را
Нест дар хури талхӣ аз шукр , дуруштӣ аз паранд
نیست درخور تلخی از شکّر، درشتی از پرند
Раҳмаи ллъолминро даст шуд дар остин
رحمة للعالمین را دست شد در آستین
Ваон Асои осмони Фрсои бхок андар фиканд
وآن عصای آسمانفرسا به خاک اندر فکند
Чун шунидӣ ин ҳикояти гӯши даҳ то гӯямат
چون شنیدی این حکایت گوش ده تا گویمت
Нуктае покизатар аз мшгу ширинтар зи қанд
نکتهای پاکیزهتر از مشک و شیرینتر ز قند
Гуфт дар қуръони худо бо Мустафо аз рӯй ҷад
گفت در قرآن خدا با مصطفی از روی جد
Ҳар куҷо дидӣ муҳориб эй расӯли арҷманд
هر کجا دیدی محارب ای رسول ارجمند
Боядаш овихтан бар дор ё рондани зи малик
بایدش آویختن بر دار یا راندن ز ملک
ё баридани дасту поишро зи муфассали бндбнд
یا بریدن دست و پایش را ز مفصل بندبند
Гарданаш башикан ки шохи амният аз бен шикаст
گردنش بشکن که شاخ امنیت از بن شکست
Решааш бркн ки нахли офият аз реша кунад
ریشهاش برکن که نخل عافیت از ریشه کند
Ҳар куҷои густардаи бинии рахту осӯдаи таниш
هر کجا گسترده بینی رخت و آسوده تنش
Рахташ аз он кӯи таниши зондри бурун бояд фиканд
رختش از آن کو تنش زآن در برون باید فکند
Ҳам бад-инсон бар кулем ва бар Масеҳу зари тҳшт
هم بدین سان بر کلیم و بر مسیح و زرتهشت
Ҳақ таъолӣ гуфта дар тӯрӣау англиўн ва занад
حق تعالی گفته در تورات و انگلیون و زند
Бо ҳамаи пайғамбарон инаст фармони худоӣ
با همه پیغمبران این است فرمان خدای
Банд на бар дасту пои банда чун нишнид панд
بند نه بر دست و پای بنده چون نشنید پند
Ҳар ки бо яздону пайғамбар муҳориб шуд таниш
هر که با یزدان و پیغمبر محارب شد تنش
Хаста бо шамшер ба ё баста дар занҷиру банд
خسته با شمشیر به یا بسته در زنجیر و بند
Ҳеҷ майдонӣ муҳориб кист он патёра Эй
هیچ میدانی محارب کیست آن پتیارهای
Каз наҳифаши хастагонро нола аз дил шуд баланд
کز نهیبش خستگان را ناله از دل شد بلند
Дар хабар аз ҳазрати боқири шнидстм ки гуфт
در خبر از حضرت باقر شنیدستم که گفت
Шуд муҳориби онкии ёзди ханҷар ва тозад саманд
شد محارب آنکه یازد خنجر و تازد سمند
Онкии бандад дар маҳалати теғ ва афрозад синон
آنکه بندد در محلت تیغ و افرازد سنان
ё буза созад камон дар кӯчау печади каманд
یا به زه سازد کمان در کوچه و پیچد کمند
Модагон ларзанд аз бимаш чу аз сарсари дарахт
مادگان لرزند از بیمش چو از صرصر درخت
Кӯдакон ҷунбанд аз ҳавлаш чу бар оташи сапанд
کودکان جنبند از هولش چو بر آتش سپند
Меҳтаронро рӯи ҳаме бар арз ва ҷоҳ ояд зиён
مهتران را رو همی بر عرض و جاه آید زیان
Кеҳтаронро зу басӣ бар мол ва ҷон ояд газанд
کهتران را زو بسی بر مال و جان آید گزند
Шохи тӯборо кунад фарсӯда аз як тундбод
شاخ طوبی را کند فرسوده از یک تندباد
Оби кавсарро кунад олӯда бо як зҳрхнд
آب کوثر را کند آلوده با یک زهرخند
Ин хабаргар рост бошад кишт бояд ҳар дамӣ
این خبر گر راست باشد کشت باید هر دمی
Садҳазорони зини ситамкорони зишти худписанд
صدهزاران زین ستمکاران زشت خودپسند
Ҳар ки мари бечорагонро сохт нилии перҳан
هر که مر بیچارگان را ساخت نیلی پیرهن
Парниёнии сурх бояд дӯхт бар таниш аз паранд
پرنیانی سرخ باید دوخت بر تنش از پرند