Тахт бо тоҷ ҳаме гуфт ки эй афсар кӣ

تخت با تاج همی گفت که ای افسر کی

Гар шаҳаншоҳ кунад азми сипоҳон аз рай

گر شهنشاه کند عزم سپاهان از ری

Озари афрӯзад дар дашти Ироқ аз озор

آذر افروزد در دشت عراق از آزار

Фарвардин гардад бустони сипоҳон дар рай

فروردین گردد بستان سپاهان در ری

Кӯҳ дар зилзила уфтад зи сами асби ялон

کوه در زلزله افتد ز سم اسب یلان

Дашти пари лашкар ҷангӣ шавад аз кишвари ваҳй

دشت پر لشکر جنگی شود از کشور وحی

Тоҷ гуфт орегар шоҳ кунад азми сафар

تاج گفت آری گر شاه کند عزم سفر

Кас намонад ки маровро нштобд аз пай

کس نماند که مراو را نشتابد از پی

Гар ҳбибстӣ бешоҳ чисон монад ва чун

گر حبیبستی بی شاه چسان ماند و چون

Вари рқибстӣ дар малик куҷо монад ва кӣ

ور رقیبستی در ملک کجا ماند و کی

Бскаҳи маҳбӯб ҷаҳонаст шаҳаншоҳи бузург

بسکه محبوب جهان است شهنشاه بزرگ

Ҳамд ӯ халқи ҷаҳонро шудаи андари рагу пай

حمد او خلق جهان را شده اندر رگ و پی

Тахт гуфт инак шамъаст шҳншаҳ ки сарон

تخت گفت اینک شمع است شهنشه که سران

Ҳамчуи парвонаи тани ҷону дили афшондаи буи

همچو پروانه تن جان و دل افشانده بوی

Гар кунад азми сипоҳони зи сипоҳонаши замин

گر کند عزم سپاهان ز سپاهانش زمین

Ҳамчу гардун шавад аз муштарӣу моҳу ҷаддӣ

همچو گردون شود از مشتری و ماه و جدی

Тоҷ гуфт омадаи онрўз ки дасту дили шоҳ

تاج گفت آمده آنروز که دست و دل شاه

Аз ҳнрномаҳи шоҳон ҷаҳон созад тай

از هنرنامه شاهان جهان سازد طی

Чирагӣ ёбад дар хотима аз хотами ҷам

چیرگی یابد در خاتمه از خاتم جم

ӣам ва кон бахшад бевоҳима чун ҳотами тай

یم و کان بخشد بی واهمه چون حاتم طی

Тахт гуфт ин ҳамаи маҳбӯбӣу ширинӣу лутф

تخت گفت این همه محبوبی و شیرینی و لطف

Ки бад-ӣни шоҳи каромат шуда аз довари ҳӣ

که بدین شاه کرامت شده از داور حی

Баҳр онаст ки таърихи ҷаҳон тоза кунад

بهر آنست که تاریخ جهان تازه کند

Лошаҳои куҳанонро ҳама созад лошиӣ

لاشه های کهنان را همه سازد لاشیی

Тоҷи гуфто ки раиси алўзроء дар бар шоҳ

تاج گفتا که رئیس الوزراء در بر شاه

Истодаасту шаби рӯзи камари баста чунӣ

ایستاده است و شب روز کمر بسته چونی

Род мардӣаст ки аслофи громши ҳамагӣ

راد مردی است که اسلاف گرامش همگی

Ҷон фишонданд ба тахти ҷам ва бар аФсркӣ

جان فشاندند به تخت جم و بر افسرکی

Ҳар замони фитна дар ин малики фарозади пару бол

هر زمان فتنه در این ملک فرازد پر و بال

Аз пай дафъаш гуяд ки таъаҳҳудати алӣ

از پی دفعش گوید که تعهدت علی

ё раби ин шоҳи бмоноди боқиболи баланд

یا رب این شاه بماناد باقبال بلند

Ҷовдони дасти бади ҳодисаи кӯтоҳ аз вай

جاودان دست بد حادثه کوتاه از وی