Ғуломи ҳиммати онам ки хоки ишқи сиришт

غلام همت آنم که خاک عشق سرشت

Мурӣди фикрати онам ки роҳи инси набшат

مرید فکرت آنم که راه انس نبشت

Хушо диёри муҳаббат ки андари он водӣ

خوشا دیار محبت که اندر آن وادی

Тароз каъба шавад фарши ъокФони кунишат

طراز کعبه شود فرش عاکفان کنشت

Макун маломату озори бандагони худоӣ

مکن ملامت و آزار بندگان خدای

Ки боғбон на барои ту ин дарахт бикушт

که باغبان نه برای تو این درخت بکشت

Ту ҷомаи пӯшу бдрзии мадори баҳс ва мапурс

تو جامه پوش و بدرزی مدار بحث و مپرس

Ки бофти дибаҳи он ё ки тору пудаши рашт

که بافت دیبه آن یا که تار و پودش رشت

Аз он битарс ки бо ин ғурур дар маҳшар

از آن بترس که با این غرور در محشر

Туро баранд ба дӯзахи ҷуҳудро ба биҳишт

ترا برند به دوزخ جهود را به بهشت

Дарин муомилаи ҳам бо худо ситеза макун

درین معامله هم با خدا ستیزه مکن

Ки аз гули ту , хам , кунанд аз эшон хишт

که از گل تو، خم، کنند از ایشان خشت

Марои ақидаи бадали андросту ҷуфт ман аст

مرا عقیده بدل اندراست و جفت من است

Туро чикор ки некӯи шуморяш ё зишт

ترا چکار که نیکو شماریش یا زشت

Тани ман ва ту равад дар ду хоки тираи бгўр

تن من و تو رود در دو خاک تیره بگور

Чунонкии қолаби моро ҳақ аз ду хоки сиришт

چنانکه قالب ما را حق از دو خاک سرشت

Сабои зи ҷониби ин хаста бо ҳаёт бигӯ

صبا ز جانب این خسته با حیات بگو

Ки ин бдиҳаҳи амӣрӣ бёдгор навишт

که این بدیهه امیری بیادگار نوشت