Навҷавони марои фалаки хўндли рехт дар аёғ

نوجوان مرا فلک خونِ دل ریخت در ایاغ

Навниҳоли маро сипеҳр кунад аз бен бтрФи боғ

نونهال مرا سپهر کند از بن به طرف باغ

Шамъӣ афрӯхтам ки гашти равшан аз нур ӯ ҷаҳон

شمعی افروختم که گشت روشن از نور او جهان

Ногаҳони сарсарӣ вазид кард хомӯши он чароғ

ناگهان صرصری وزید کرد خاموش آن چراغ

эй фақиди камолу фазл эй шаҳиди синони ғам

ای فقید کمال و فضل ای شهید سنان غم

Аз ғамати дидаи пари зи ашк бе рахти синаи пари зи доғ

از غمت دیده پر ز اشک بی‌رخت سینه پر ز داغ

Дар азои ту қоматами гашти хамида чун камон

در عزای تو قامتم گشت خمیده چون کمان

Вази фироқи ту рӯз ман шуд сияҳи ҳамчуи пари зоғ

وز فراق تو روز من شد سیه همچو پر زاغ

Чун биёади ту бгрўми ғофил аз хештан шавам

چون به یاد تو بگروم غافل از خویشتن شوم

Дар паии ҷони шукри дувум то кунам мгарои суроғ

در پی جان شکر دوم تا کنم مرگ را سراغ

Бскаҳ чун лола бар дилами доғи ҳиҷрати гирифтаи ҷой

بس که چون لاله بر دلم داغ هجرت گرفته جای

Гашти таърихи рафтанат лола дорад дилии бдоғ

گشت تاریخ رفتنت لاله دارد دلی به داغ