эй онкии мардуми гетӣ ба дарави гавҳару лаъл

ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعل

Кунанд фахр ва ту дории шараф ба гавҳари хеш

کنند فخر و تو داری شرف به گوهر خویش

Туоне онкии ҷавонӣ диҳӣ бачарх куҳан

توانی آنکه جوانی دهی بچرخ کهن

зи нафхаи нафаси поки рӯҳпарвар хеш

ز نفخه نفس پاک روح پرور خویش

Дарин чакомаи яке таҳнияти срўдстм

درین چکامه یکی تهنیت سرودستم

Вуруди шоҳи ҷўонбхтро ба кишвари хеш

ورود شاه جوانبخت را به کشور خویش

Ҳам аз атобикии садраъзамаши шарҳӣ

هم از اتابیکی صدراعظمش شرحی

Намудем аз раҳи ихлоси зеби дафтари хеш

نمودم از ره اخلاص زیب دفتر خویش

Агар анояту фазли ту ҳамраҳе созад

اگر عنایت و فضل تو همرهی سازد

ДроФкнӣ ба сари бандаи сояи пари хеш

درافکنی به سر بنده سایه پر خویش

Ба пеши гоҳи атобаки расонии ин ашъор

به پیش گاه اتابک رسانی این اشعار

Ҷавоб он бифиристӣ барои чокари хеш

جواب آن بفرستی برای چاکر خویش

Мазиди лутфи туро шукрҳо кунам зирок

مزید لطف ترا شکرها کنم زیراک

Ҳануз шаҳд ту дорам даруни соғари хеш

هنوز شهد تو دارم درون ساغر خویش