Гар осмон ба дилами сад кӯҳ бор кунад

گر آسمان به دلم صد کوه بار کند

Аз нӯки хомаи худ Фарҳоди кӯҳканам

از نوک خامه خود فرهاد کوهکنم

Аз рӯзгори сияҳ хораст дар ҷигарам

از روزگار سیه خار است در جگرم

Вази номи фаррухи шаҳ шаҳдаст дар даҳанам

وز نام فرخ شه شهد است در دهنم

Гар бахт ёр шавад кор устувор шавад

گر بخت یار شود کار استوار شود

Ин шаҳдро ба мзм ва он хорро бикунам

این شهد را به مزم و آن خار را بکنم

Ҳар ҷо ки боргаҳӣаст хуршеди боргаҳам

هر جا که بارگهی است خورشید بارگهم

Ҳар ҷо ки анҷуманӣаст солори анҷуманам

هر جا که انجمنی است سالار انجمنم