Аз адиби алмамолики андари ёд
از ادیب الممالک اندر یاد
Достонии латиф ва хуш дорам
داستانی لطیف و خوش دارم
Гуфт дар пешгоҳи ақдаси шоҳ
گفت در پیشگاه اقدس شاه
Хостори тоъатии фарози орм
خواستار طاعتی فراز آرم
Ҷашни масъӯди тоҷдорӣ ро
جشن مسعود تاجداری را
Ёдгорӣ сутӯда бигзорам
یادگاری ستوده بگذارم
Зини сабаби гашт хомаам ғаввос
زین سبب گشت خامه ام غواص
Дар так баҳри табъи зхорм
در تک بحر طبع زخارم
« тоҷи Нӯшервони шаҳ » аз таърих
«تاج نوشیروان شه » از تاریخ
Шоҳид омад бсдқи гуфторам
شاهد آمد بصدق گفتارم
Шуд ббоби маорифи ин гуфтор
شد بباب معارف این گفتار
Сабт аз хомаи гуҳарборам
ثبت از خامه گهربارم
Сипас аз тоҷи шоҳи ҳиммати хост
سپس از تاج شاه همت خواست
Табъи вқоду калаки сҳорм
طبع وقاد و کلک سحارم
« « бшрФи тоҷи шоҳам » » аз дияем
««بشرف تاج شاهم »» از دیهیم
Посух омад чу бахт шуд ёрам
پاسخ آمد چو بخت شد یارم
Ин ду таърихи нағзро кардам
این دو تاریخ نغز را کردم
Садри девону зеби тӯморам
صدر دیوان و زیب طومارم
Ногаҳони чеҳраи муқаддаси шоҳ
ناگهان چهره مقدس شاه
Шуд падедори пеши дидорам
شد پدیدار پیش دیدارم
Нури тимсоли шоҳ бар девор
نور تمثال شاه بر دیوار
Кард ҳайрон чу нақши деворам
کرد حیران چو نقش دیوارم
Гуфтам « « эй вориси анўшрўон » »
گفتم ««ای وارث انوشروان »»
Дар раҳати ҷон хеш бисипорам
در رهت جان خویش بسپارم
Пас бидидам казин хитоби нахуст
پس بدیدم کزین خطاب نخست
Чун саросари ҳуруфи бишуморам
چون سراسر حروف بشمارم
Ҳаст таърихи тоҷдории шаҳ
هست تاریخ تاجداری شه
Ки бдиўон фазл бинагорам
که بدیوان فضل بنگارم
Гуфт не аз забон шаҳ баргӯӣ
گفت نی از زبان شه برگوی
« ман шаҳи ҳафтумин қоҷорам »
«من شه هفتمین قاجارم »