Вале нъмто эй ки меҳри кафат

ولی نعمتا ای که مهر کفت

Рибоед зи моҳи дарахшндаи зў

رباید ز ماه درخشنده ضو

Камолат чу кӯҳи матини дайри пой

کمالت چو کوه متین دیر پای

Хаёлат чу моҳи муайяни тундрав

خیالت چو ماه معین تندرو

Сурайё буд хӯшаи осмон

ثریا بود خوشه آسمان

Намӯда зи гашти атояти дарав

نموده ز گشت عطایت درو

Бхок дарат ҳаст арзии маро

بخاک درت هست عرضی مرا

?герат илтифотӣаст икдми шинав

گرت التفاتی است یکدم شنو

Ту доне ки ин бандаро ҳеҷ нест

تو دانی که این بنده را هیچ نیست

Ҷузи ин дил ки дорад бнздти гарав

جز این دل که دارد بنزدت گرو

Дигар роҳи даврӣ ки дорад ба пеш

دگر راه دوری که دارد به پیش

Шабу рӯз бояд наад пои бадв

شب و روز باید نهد پا بدو

з сармо шавад синааш чоки чок

ز سرما شود سینه اش چاک چاک

з сахтӣ шавад нофи коҳиши ҷдў

ز سختی شود ناف کاهش جدو

Шаб аз сӯзиши ин дами шаҳриёр

شب از سوزش این دم شهریار

Бисӯзад таниши ҳамчуи пашм аз алў

بسوزد تنش همچو پشم از الو

Ки гирдам ба лутфи ту мстзҳро

که گردم به لطف تو مستظهرا

Шавад бар танами ҷомаи айши нав

شود بر تنم جامه عیش نو

Ало то буд рӯзи беҳтари зи шаб

الا تا بود روز بهتر ز شب

Ало то буд мост кам аз палав

الا تا بود ماست کم از پلو

Адуии ту гандуми сифати зери ош

عدوی تو گندم صفت زیر آش

Ҳасуди ту дар коми ҳайвон чу ҷӯ

حسود تو در کام حیوان چو جو