Лолаи ранги ранги азуи равед

لاله رنگ رنگ ازو روید

Бӯстони баҳорро монад

بوستان بهار را ماند

Чашми шухии гушӯда бар рухи халқ

چشم شوخی گشوده بر رخ خلق

Наргиси обдорро монад

نرگس آبدار را ماند

Аз табассуми ҳамеи шукри резад

از تبسم همی شکر ریزد

Лаби лаълнигорро монад

لب لعل نگار را ماند

Ҷузи болмос суфта ме нашавад

جز بالماس سفته می نشود

Лؤлؤи шоҳворро монад

لؤلؤ شاهوار را ماند

Аввалу охираш намоён нест

اول و آخرش نمایان نیست

Арсаи рӯзгорро монад

عرصه روزگار را ماند

Гурзҳо мезананд бар басараш

گرزها می زنند بر بسرش

Хастаи рӯзгорро монад

خسته روزگار را ماند

Тири рустам дар ӯ гирифтаи қарор

تیر رستم در او گرفته قرار

Чашми Исфандиёрро монад

چشم اسفندیار را ماند

Ҷои пистони ҳамеи макади ангушт

جای پستان همی مکد انگشت

Кӯдаки ширхорро монад

کودک شیرخوار را ماند

Маҳакаши мизннд ҳар шабу рӯз

محکش میزنند هر شب و روز

Сими комили айёрро монад

سیم کامل عیار را ماند