Аё амири ҷавони бахти шоди зӣ ки кунун

ایا امیر جوان بخت شاد زی که کنون

Аморати ту ҳаме гашта бо вазорати ҷуфт

امارت تو همی گشته با وزارت جفت

Сурӯши ғайби баҳри бомдод мужда диҳад

سروش غیب بهر بامداد مژده دهد

Туро ки дидаи равшан ба шом тира нахуфт

ترا که دیده روشن به شام تیره نخفت

Навиди ин карами хусравона ҳар ки шунид

نوید این کرم خسروانه هر که شنید

Чу ғунча шуд ба табассум чу барги гули бшгФт

چو غنچه شد به تبسم چو برگ گل بشگفت

Бошкору ниҳони лутфи шоҳ бо ту буд

بآشکار و نهان لطف شاه با تو بود

Ки чокар дар шоҳии бошикор ва наҳуфт

که چاکر در شاهی باشکار و نهفت

Ҳамораи калаки ту аз шукри шоҳи шукри рехт

هماره کلک تو از شکر شاه شکر ریخت

Ҳамеша лаъли ту дар мадҳи шоҳи гавҳари сифт

همیشه لعل تو در مدح شاه گوهر سفت

На хотири ту ба ғайр аз ҳавоӣ шаҳ андӯхт

نه خاطر تو به غیر از هوای شه اندوخت

На аз забони ту каси ғайри мадҳи шоҳи шнФт

نه از زبان تو کس غیر مدح شاه شنفت

Бидон аморати шоёни малик ишорат кард

بدان امارت شایان ملک اشارت کرد

Дар ин вазорати лоиқи фалак бишорат гуфт

در این وزارت لایق فلک بشارت گفت

Сипеҳр кист ки бо душманат кунад созиш

سپهر کیست که با دشمنت کند سازش

Ситора кист ки бо чокарат тавон ошуфт

ستاره کیست که با چاکرت توان آشفت

Фалак ба нори вафои нони дӯстонати пухт

فلک به نار وفا نان دوستانت پخت

Қазо ба боди аҷали хон дшмнонт рафт

قضا به باد اجل خان دشمنانت رفت