Бскаҳ аз бахти хеши маъюсам

بسکه از بخت خویش مایوسم

Ҷовдони андарин сарои сипанҷ

جاودان اندرین سرای سپنج

Рӯз то шаби басони нродон

روز تا شب بسان نرادان

Бо ғами дили ҳамеи занами шаш ва панҷ

با غم دل همی زنم شش و پنج

Устихонӣаст пайкарам бе гӯшт

استخوانیست پیکرم بی گوشت

Монда бар ҷой чун шаҳи шатранҷ

مانده بر جای چون شه شطرنج

Пайкарамро буд чу зулф батон

پیکرم را بود چو زلف بتان

Шикану тобу печу чину шиканҷ

شکن و تاب و پیچ و چین و شکنج

Бдмоғу дилам замона наҳашт

بدماغ و دلم زمانه نهشت

Фикри мавзуну табъи қофияи санҷ

فکر موزون و طبع قافیه سنج

Рости гўӣӣ ки хӯрдаам афюн

راست گوئی که خورده ام افیون

ё шаробу ҳашишу базри албнҷ

یا شراب و حشیش و بذر البنج

Смраст ин сухан ки ганҷ расад

سمر است این سخن که گنج رسد

Мардумонро пас аз кашӣдан ранҷ

مردمان را پس از کشیدن رنج

Гар чунинаст бандаро з чаҳ рӯй

گر چنین است بنده را ز چه روی

Аз пас ранҷҳо наёяд ганҷ

از پس رنجها نیاید گنج

Оре ар бахти ман мусоид буд

آری ار بخت من مساعد بود

Тани зорами нахустӣ аз қўлнҷ

تن زارم نخستی از قولنج