Дар нӯздаҳум сифри ҳазор ва сесад ва ҳашт оқомирзои алӣ ҳаким боширо ҳазрати ақдаси рӯҳии фидоа дар мутоябаи бабр алҳкмоء фармуданд ва дастурӣ доданд ки ман бандаи қитъае дар ин боб арза дорам ҳаким бошӣ ҳам азин итоати ранҷаи хотир буд лиҳозои ин абётро бар пораи коғазии навиштаи бързи расонидами ҳам писанди хотири ақдас воқеъ шуд ва ҳам ҳаким бошӣ хўшнўдӣ ёфт .
در نوزدهم صفر هزار و سیصد و هشت آقامیرزا علی حکیم باشی را حضرت اقدس روحی فداه در مطایبه ببر الحکماء فرمودند و دستوری دادند که من بنده قطعه ای در این باب عرضه دارم حکیم باشی هم ازین اطاعت رنجه خاطر بود لهذا این ابیات را بر پاره کاغذی نوشته بعرض رسانیدم هم پسند خاطر اقدس واقع شد و هم حکیم باشی خوشنودی یافت .
Хусрави аҳди валиаҳди фалаки маҳд ки ҳаст
خسرو عهد ولیعهد فلک مهد که هست
Шаҳи Музаффари малики одилу дорои зафар
شه مظفر ملک عادل و دارای ظفر
Хонд бабри алҳкмоءи мрълии фозил ро
خواند ببر الحکماء مرعلی فاضل را
Яъне эй бабри қавии паҳлавии рӯбоҳон дар
یعنی ای ببر قوی پهلوی روباهان در
Гашти устоди масеҳои дами ғамгин ба гумонаш
گشت استاد مسیحا دم غمگین به گمانش
Каз дарахти схт шоҳ дамидаст ин бар
کز درخت سخط شاه دمید است این بر
Гуфтамаш оят лутфаст мшўри зини дилгир
گفتمش آیت لطف است مشور زین دلگیر
Гуфтамаш сӯра меҳраст мшўри зини музтар
گفتمش سوره مهرست مشور زین مضطر
Ду алиро ду лақаб дод худованду малик
دو علی را دو لقب داد خداوند و ملک
То шаванд ин ду бабри афкану зрғоми шукр
تا شوند این دو ببر افکن و ضرغام شکر
Малики асри лақаб бабр гузорад ба алӣ
ملک عصر لقب ببر گذارد به علی
Малики алърши лақаб шер диҳад бар ҳайдар
ملک العرش لقب شیر دهد بر حیدر