Рӯзгорӣ ки аз тилоияи марг

روزگاری که از طلایه مرگ

Шохи умри маро хазон шуд барг

شاخ عمر مرا خزان شد برگ

Рехт дар ҷӯйбору гулбуни хушк

ریخت در جویبار و گلبن خشک

Барфу кофури ҷои сунбулу пшк

برف و کافور جای سنبل و پشک

Неъмату нози рахти бастаи зи кӯй

نعمت و ناز رخت بسته ز کوی

Сар ба чавгони тани фитода чу гӯй

سر به چوگان تن فتاده چو گوی

Гашта дар хонақоҳ гӯша нишин

گشته در خانقاه گوشه نشین

Дода бар боди ҳушу донишу дайн

داده بر باد هوش و دانش و دین

Хору бемору зору фарсӯда

خوار و بیمار و زار و فرسوده

Хӯн ба рухсора аз ҷигари суда

خون به رخساره از جگر سوده

Бастаи барзах дар хурӯҷу духул

بسته برزخ در خروج و دخول

Гашта аз қилу қоли халқи малул

گشته از قیل و قال خلق ملول

Пайки риҳлат ки перяш ном аст

پیک رحلت که پیریش نام است

Маргро суҳбаташ саранҷом аст

مرگ را صحبتش سرانجام است

Аз дар омад маро бидод навид

از در آمد مرا بداد نوید

Кондрои сӯии бӯстони умед

کاندرآ سوی بوستان امید

Рахт барбанд азин сарои куҳан

رخت بربند ازین سرای کهن

Ҷомаи нави пӯшу хонаро нав кун

جامه نو پوش و خانه را نو کن

Бурҳони рӯҳро зи маҳбаси тан

برهان روح را ز محبس تن

Венаи париро зи банди аҳрӣман

وین پری را ز بند اهریمن

Ҷома нав кун ки шўхкн шуду зишт

جامه نو کن که شوخکن شد و زشت

Хӯша хўшидаҳ шуд дарав кун кишт

خوشه خوشیده شد درو کن کشت

То бибинӣ яке ҷаҳони фарох

تا ببینی یکی جهان فراخ

Лола дар боғу миваи андари шох

لاله در باغ و میوه اندر شاخ

Шаҳду шеру шаробу шоҳиду шамъ

شهد و شیر و شراب و شاهد و شمع

Дӯстон дар канору ёрони ҷамъ

دوستان در کنار و یاران جمع

Орзӯҳо бком ва дилҳо шод

آرزوها بکام و دلها شاد

Боғҳо сабз ва хонҳо обод

باغها سبز و خانها آباد